საქართველოში კიდევ ერთი შთამბეჭდავი სოლიდარობის ისტორია ვითარდება: 21 წლის მხატვარი ლილიანა გოჭოშვილი, რომელიც ანკილოზით იტანჯებოდა და ყბა-სახის რთული პრობლემა ჰქონდა, თურქეთში გადაყვანის შემდეგ წარმატებით ოპერირდა. პირველი ფოტოები და ექიმების კომენტარები იმედისმომცემ შედეგებზე მეტყველებს, ლილიანას კი წინ აღდგენის ეტაპი ელის.
საზოგადოებამ ცოტა ხნის წინ უკვე გაიცნო მსგავსი ისტორია – მარიამ კოხრეიძე, რომელსაც თურქეთში ორი ქირურგიული ოპერაცია ჩაუტარდა და რომლის მკურნალობაშიც ქირურგმა ალთან ვაროლმა ჰონორარზე უარი თქვა. ამ ინიციატივის გამაერთიანებელი იყო ფოტოგრაფი დავით ოქროპილაშვილი, დანტე, ასევე ექიმი მედეა იობაშვილი და ათასობით ადამიანი, ვინც საჭირო რესურსი მოკლე დროში მობილიზდა.
მარიამის ისტორიიდან მალევე, დანტეს თავადვე დაუკავშირდა ლილიანა გოჭოშვილი – ახალგაზრდა მხატვარი სოფელ ფლავისმანიდან, რომელსაც ანკილოზი ჰქონდა დიაგნოზირებული და ყოველდღიურ ცხოვრებაში მოძრაობის მკვეთრი შეზღუდვა აწუხებდა. გაერთიანებული ძალისხმევით, ლილიანა მალევე წავიდა თურქეთში, იმავე სპეციალისტთან, ალთან ვაროლთან, სადაც ოპერაცია წარმატებით დასრულდა.
ანკილოზი არის მდგომარეობა, როდესაც სახსარი ნაწილობრივ ან სრულად კარგავს მოძრაობას და ფაქტობრივად „იშეშება“. პრობლემა ვითარდება მაშინ, როცა სახსარს შორის წარმოიქმნება მყარი შეერთება – ძვლოვანი ან ბოჭკოვანი, რაც მოძრაობას სრულიად თრგუნავს ან მკვეთრად ზღუდავს და აძლიერებს ტკივილს.
ექიმები გამოყოფენ ორ ძირითად ტიპს: ძვლოვან ანკილოზს, როცა სახსრის ზედაპირები ერთმანეთს ძვლოვანი ქსოვილით ეზრდებიან და მოძრაობა სრულად ქრება; და ბოჭკოვან (ფიბროზულ) ანკილოზს, როდესაც ჩნდება მკვრივი შემაერთებელი ქსოვილი და მოძრაობა ნაწილობრივ, მაგრამ მტკივნეულად ნარჩუნდება.
ანკილოზის განვითარება შეიძლება გამოიწვიოს ხანგრძლივმა ანთებამ, როგორიცაა ართრიტი ან ოსტეოართრიტი, ტრავმებმა და სახსრის ხანგრძლივმა უმოძრაობამ, ინფექციებმა (მაგალითად, ტუბერკულოზურმა ართრიტმა), ასევე ოპერაციის შემდგომმა გართულებებმა. ხშირი ლოკალიზაციაა მუხლი, თეძო, იდაყვი და ყბა-დაკბილვის (თემპორომანდიბულარული) სახსარი.
ყბა-დაკბილვის სახსრის ანკილოზი განსაკუთრებით რთულია, რადგან ზემოქმედებს ღეჭვაზე, მეტყველებაზე, სუნთქვაზე და სახის სიმეტრიაზეც. ასეთ დროს პაციენტი არა მხოლოდ ფიზიკურ დისკომფორტს, არამედ სერიოზულ ფსიქო-ემოციურ დატვირთვასაც განიცდის.
ლილიანა გოჭოშვილის შემთხვევაში წარმატება შესაძლებელი გახდა პროფესიონალი ექიმების ჩართულობითა და საზოგადოების სწრაფი მხარდაჭერით. დანტეს ორგანიზებულმა კამპანიამ, მედეა იობაშვილის კონსულტაციამ და დონორების ერთიანმა ძალისხმევამ საჭირო გზა ერთდროულად სამედიცინო და ადამიანურ გამარჯვებად აქცია.
პოსტოპერაციული პერიოდი გულისხმობს ეტაპობრივ რეაბილიტაციასა და კონტროლს, რათა მიღწეული შედეგი გამყარდეს და მოძრაობის დიაპაზონი მაქსიმალურად აღდგეს. სპეციალისტები ხაზს უსვამენ, რომ მსგავსი დიაგნოზებისას მნიშვნელოვანია დროული დიაგნოსტიკა, სწორი მართვა და საჭიროების შემთხვევაში ქირურგიული ჩარევა.
ლილიანას ისტორია კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ ერთად მოქმედებით შეუძლებელი არაფერია: როცა პროფესიონალიზმი, თანამოზრეობა და კეთილი ნება ერთ მიზანს ემსახურება, შედეგი ხილული და შთამაგონებელია. მნიშვნელოვანი იყო ყოველი შეტანილი წილი – ექიმის, ორგანიზატორისა და თითოეული ადამიანის, ვინც მხარი დაუჭირა.
საზოგადოების მიერ გაზიარებული ფოტოები უკვე ადასტურებს ოპერაციის წარმატებას, ხოლო ლილიანას წინ ახალი ეტაპი ხსნის კარიერასა და ყოველდღიურ ცხოვრებაში. იმედი რჩება, რომ რეაბილიტაცია შეუფერხებლად გაგრძელდება და ახალგაზრდა მხატვარი სრულფასოვან ცხოვრებას სწრაფად დაუბრუნდება.
