ნიცა თავაძის სიტყვებმა სოციალურ ქსელში განსაკუთრებული გამოხმაურება გამოიწვია. ხვიჩა კვარაცხელიას მორიგი დიდი საფეხბურთო წარმატების შემდეგ, მისმა მეუღლემ ვრცელი და ძალიან ემოციური წერილი გამოაქვეყნა, სადაც არა მხოლოდ გამარჯვების სიხარული, არამედ იმ გზის სიმძიმე ჩანს, რომელსაც სპორტსმენი დიდი შედეგის მიღწევამდე გადის. ნიცას ტექსტი ბევრმა გულწრფელ სიყვარულად, მხარდაჭერად და იმ უხილავი შრომის აღიარებად მიიღო, რომელიც ხშირად მხოლოდ ტიტულების უკან რჩება.
მისი წერილის მთავარი სათქმელი ის არის, რომ წარმატება მხოლოდ ერთ ლამაზ მომენტში აწეული თასი ან გულშემატკივრების ოვაცია არ არის. მის უკან დგას ზეწოლა, მსხვერპლი, დისციპლინა, ყოველდღიური ბრძოლა, მოლოდინები და პასუხისმგებლობა, რომელსაც ასეთი დონის სპორტსმენი საკუთარ თავზე იღებს. ნიცა სწორედ ამ ნაწილზე ამახვილებს ყურადღებას — იმ უხილავ ფასზე, რომელსაც ჩემპიონები იხდიან მაშინ, როცა გარედან ყველაფერი მხოლოდ დიდებასა და ბრწყინვალებას ჰგავს.
განსაკუთრებით ემოციურად ჟღერს მისი მიმართვა ხვიჩასადმი, სადაც ამბობს, რომ მას ყოველთვის ეამაყება და სიყვარულით „მარადიულ ჩემპიონს“ უწოდებს. ეს სიტყვები მხოლოდ მეუღლის მილოცვა არ არის. მასში ჩანს ადამიანის სიამაყე, რომელმაც ახლოდან იცის, რამდენი შრომა, მოთმინება და შინაგანი ძალაა საჭირო იმისთვის, რომ ასეთ სიმაღლემდე მიხვიდე და იქ დარჩე. ნიცას წერილმა კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ ხვიჩა კვარაცხელიას წარმატებების უკან ოჯახური სითბო და ძალიან ძლიერი მხარდაჭერაც დგას.
სტატიაში ასევე აღნიშნულია, რომ ტრიუმფის მომენტში ხვიჩასთან ერთად მისი ყველაზე ახლობელი ადამიანები იყვნენ. ნიცა თავაძე და პატარა დამიანე ფეხბურთელის დიდ გამარჯვებას ტრიბუნებიდან ადევნებდნენ თვალს. ასეთი კადრები გულშემატკივრებისთვის განსაკუთრებით ძვირფასია, რადგან ხვიჩას სპორტული კარიერის გარდა, ისინი მის ადამიანურ მხარესაც ხედავენ — მამას, მეუღლეს, ოჯახის წევრს, რომელიც დიდ წარმატებას საკუთარ საყვარელ ადამიანებთან ერთად იზიარებს.
ნიცა თავაძე ბოლო პერიოდში ხშირად ხვდება საზოგადოების ყურადღების ცენტრში, თუმცა მისი ყოველი გამოჩენა უფრო მეტად ბუნებრივობითა და თავშეკავებული ემოციით გამოირჩევა. ის არ ცდილობს ზედმეტ ხმაურს, მაგრამ როცა ხვიჩას შესახებ წერს, მის სიტყვებში ყოველთვის იგრძნობა განსაკუთრებული სითბო. სწორედ ამიტომ მიიღო საზოგადოებამ მისი ეს წერილიც ასე ახლოს — როგორც გულწრფელი აღიარება იმ ადამიანისგან, რომელიც ჩემპიონობის გზას ყველაზე ახლო მანძილიდან უყურებს.
ხვიჩა კვარაცხელიას კარიერა უკვე დიდი ხანია ქართული სპორტის ერთ-ერთ ყველაზე ემოციურ ისტორიად იქცა. მისი ყოველი წარმატება ქვეყანაში განსაკუთრებულ სიხარულს იწვევს, რადგან გულშემატკივრები მას მხოლოდ ფეხბურთელად კი არა, ქართული შრომის, ნიჭისა და ოცნების სიმბოლოდაც აღიქვამენ. ნიცას წერილმა ამ ემოციას კიდევ ერთი პირადი და ადამიანური შრე დაამატა — გაახსენა ყველას, რომ დიდი გამარჯვებები მხოლოდ სტადიონზე არ იწყება და არც მხოლოდ საბოლოო სასტვენით სრულდება.
მისი სიტყვები ბევრისთვის მოტივაციადაც იქცა. წერილში ნათლად ჩანს აზრი, რომ ადამიანი მაშინაც უნდა აგრძელებდეს გზას, როცა ზეწოლა დიდია, როცა მოლოდინები მძიმე ხდება და როცა გამარჯვებამდე მისასვლელად უამრავი დაბრკოლების გადალახვაა საჭირო. სწორედ ამ გზაზე საუბრობს ნიცა — გზაზე, რომელიც ყოველდღიურ არჩევანს, მოთმინებას და რწმენას მოითხოვს.
ამ ყველაფერმა ნიცა თავაძის პოსტი უბრალო მილოცვაზე ბევრად მეტ ამბად აქცია. ეს იყო სიყვარულის, სიამაყის და ერთგულების წერილი ადამიანისთვის, რომელმაც კიდევ ერთხელ მოახერხა გულშემატკივრების გახარება. ხოლო მისი ბოლო ემოციური მინიშნება, რომ წინ კიდევ ბევრი რამაა, საზოგადოებაში კიდევ უფრო დიდ ინტერესს ტოვებს — რადგან ხვიჩა კვარაცხელიას ისტორია, როგორც ჩანს, ჯერ მხოლოდ ახალ დიდ თავებს იწყებს.
