ცხოვრებაში არის მომენტები, რომლებიც ადამიანს მთლიანად ცვლის. ეს არ არის მხოლოდ ტკივილი, ეს არის გამოცდილება, რომელიც სულში სამუდამოდ რჩება და სხვა თვალით გვაჩვენებს როგორც საკუთარ თავს, ისე სამყაროს. სწორედ ასეთ პერიოდზე საუბრობს სოპო ნიჟარაძე, როდესაც თავისი ცხოვრების ყველაზე რთულ ისტორიას იხსენებს.
მისი თქმით, არსებობდა მომენტი, როცა ემოციებმა იმდენად მოიცვა, რომ სიტყვები უბრალოდ დაკარგა. ადამიანები, რომლებიც მის გვერდით იდგნენ, ისეთ რამეებს ეუბნებოდნენ, რაც გულამდე აღწევდა. „მუხლებზე ჩავიკეცე,“ — იხსენებს ის, — „იმდენად ძლიერი იყო ეს განცდა, რომ სულ ვფიქრობდი, რა იყო ეს, რაც ასე მეხებოდა.“
სოპო ამბობს, რომ ეს არ იყო მხოლოდ სევდა ან შიში — ეს იყო სრულიად ახალი ემოცია, რომელიც მას აქამდე არასდროს ჰქონია განცდილი. თითქოს ყველაფერი ერთ წამში შეიცვალა: დამოკიდებულება ცხოვრებაზე, ადამიანებზე, საკუთარ თავზე. ყველაზე რთული კი ის იყო, რომ ამ ყველაფერს მარტო უნდა გამკლავებოდა, საკუთარი ძალებით.
მისი მონათხრობი სავსეა გულწრფელობით. ის არ მალავს, რომ იმ პერიოდში ხშირად ეჭვი ეპარებოდა საკუთარ ძალებში, თუმცა სწორედ ამ რთულმა გზამ ასწავლა, რამდენად ძლიერი შეიძლება იყოს ადამიანი მაშინაც კი, როცა ფიქრობს, რომ ყველაფერი დასრულდა. ეს ისტორია მისთვის ტკივილის გარდა გაკვეთილიც გახდა.
დღეს სოპო ამბობს, რომ იმ მძიმე გამოცდილებამ მას შინაგანი სიმშვიდე და სიღრმე შემატა. ის უკვე სხვანაირად აფასებს ადამიანურ ურთიერთობებს, სიტყვებსა და ემოციებს. მისი თქმით, ზოგჯერ ყველაზე რთული მომენტები გვაძლევს შესაძლებლობას, საკუთარი თავი თავიდან აღმოვაჩინოთ.
