მარიამ როინიშვილი ქართული საზოგადოებისთვის ყოველთვის იყო გამორჩეული ფიგურა – ნიჭიერი მომღერალი, მსახიობი და ადამიანი, რომლის პირადი ცხოვრებაც მუდმივად ყურადღების ცენტრშია. თუმცა, დღეს მარიამი სულ სხვა ამპლუაშია, ის მეორედ გახდა დედა და ეს მოვლენა მის ცხოვრებაში ერთგვარ გარდამტეხ მომენტად იქცა. მარიამი ღიად საუბრობს იმ დიდ სხვაობაზე, რომელიც მის ორ დედობას შორის არსებობს. პირველი შვილის, ელენეს შემთხვევაში, მარიამი თავადაც ძალიან ახალგაზრდა იყო. როგორც თავად აღნიშნავს, ელენესთან ერთად ისიც გაიზარდა. ეს იყო გზა, რომელიც დედა-შვილმა ხელჩაკიდებულებმა გაიარეს – ერთად სწავლობდნენ ცხოვრებას, ერთად გადიოდნენ სირთულეებს და ერთად ყალიბდებოდნენ. ელენე მისთვის არ იყო მხოლოდ შვილი, ის იყო მეგობარი და ის თანამგზავრი, რომელმაც მარიამს ქალად ქცევის პროცესში დიდი ძალა მისცა.
დღეს კი მარიამის ცხოვრებაში პატარა კირა გაჩნდა. კირას დაბადება მარიამისთვის სრულიად ახალი, გააზრებული და მშვიდი ბედნიერების მომტანი აღმოჩნდა. მომღერალი აღიარებს, რომ კირას უკვე ზრდასრული, ჩამოყალიბებული დედა შეხვდა. თუ ელენეს დროს მარიამი ხშირად ინტუიციით მოქმედებდა და ბევრ რამეს შიშნარევი ინტერესით აკეთებდა, ახლა ყველაფერი სხვანაირადაა. მას უკვე აქვს ის სიმშვიდე და გამოცდილება, რომელიც მხოლოდ წლებთან ერთად მოდის. კირასთან ურთიერთობა უფრო მეტად გააზრებულია, ყოველი წამი – დაფასებული, ხოლო დედობის ის შიშები, რომლებიც პირველჯერზე ჰქონდა, ახლა თავდაჯერებულობამ შეცვალა.
![]()
მარიამ როინიშვილი არ მალავს, რომ მეორედ მოსული ბედნიერება მისთვის სულიერ სიმშვიდესთან ასოცირდება. მიუხედავად იმისა, რომ ორივე შვილი მისთვის თანაბრად ძვირფასია, დედობის აღქმა ასაკთან ერთად ტრანსფორმირდა. ის ხედავს, როგორ განსხვავებულად რეაგირებს ბავშვის ტირილზე, მის მოთხოვნებსა და განვითარების ეტაპებზე. კირასთან ერთად ის უფრო მეტად ახერხებს მომენტით ტკბობას, ვიდრე ეს წლების წინ, ელენესთან ერთად შეეძლო, როცა კარიერა, პირადი ძიებები და ახალგაზრდული ქაოსი ერთმანეთში იყო არეული.
მომღერლის ცხოვრებაში ეს ეტაპი სიმშვიდის, სიყვარულისა და ჰარმონიის ხანაა. ის გრძნობს პასუხისმგებლობას, რომელიც ორი შვილის დედობას ახლავს, თუმცა ამავდროულად ტკბება იმით, რომ დღეს შეუძლია იყოს ისეთი დედა, როგორიც ყოველთვის უნდოდა – გაწონასწორებული, მზრუნველი და რაც მთავარია, სრულად რეალიზებული. კირას დაბადებამ თითქოს ყველაფერს თავისი ადგილი მიუჩინა მარიამის სამყაროში. ის კვლავ აქტიურია, კვლავ აგრძელებს შემოქმედებით მოღვაწეობას, თუმცა მისი მთავარი პრიორიტეტი ახლა სახლშია, იქ, სადაც ორი გოგონა ელოდება. მარიამი ხაზს უსვამს იმასაც, რომ ელენე ძალიან დიდ როლს ასრულებს პატარა დაიკოს აღზრდაში, რაც დედას კიდევ უფრო მეტ სტიმულს აძლევს. ეს არის ოჯახური იდილია, რომლისკენაც ის დიდი ხნის განმავლობაში მიდიოდა და რომელმაც საბოლოოდ დაუმკვიდრა ის შინაგანი თავისუფლება, რაც ასე აკლდა ადრეულ ასაკში.

საბოლოო ჯამში, მარიამ როინიშვილის ისტორია არის მაგალითი იმისა, რომ დედობა ყველა ასაკში სხვადასხვანაირია და ყოველი ახალი შვილი ადამიანს საკუთარი თავის ხელახლა აღმოჩენაში ეხმარება. კირასთან შეხვედრა მარიამისთვის იყო შეხვედრა საკუთარ ზრდასრულ „მე“-სთან, რომელიც ახლა მზად არის, მთელი თავისი სითბო და გამოცდილება ახალ სიცოცხლეს მიუძღვნას.