თანამედროვე ქართული პროზის ერთ-ერთი ყველაზე დაძაბული ნოველა „თამაშიდან გასული“ მეჩვიდმეტე თავში კრიტიკულ ზღვარს მიუახლოვდა. ავტორი, სვეტა კვარაცხელია, ოსტატურად ხსნის იმ კვანძებს, რომლებიც მკითხველს მანამდე მოსვენებას არ აძლევდა. ამ თავში მოვლენათა ეპიცენტრში კაპიტანი ედი და მისი მთავარი ეჭვმიტანილი, ჯონი სივსივაძე ხვდებიან. დაძაბულობა პიკს აღწევს სტუდიაში, სადაც სიჩუმეს მხოლოდ სიგარეტის კვამლი და მოლოდინის მძიმე აურა არღვევს.
კაპიტანი ედი, რომელიც პროფესიული სიმშვიდით გამოირჩევა, დეტალურად აღწერს მკვლელობის სცენას. მისი ვერსიით, გოთუას მკვლელობა და ნემსაძის ვითომ თვითმკვლელობა ლისის ტბაზე ერთი დიდი და კარგად გათვლილი გეგმის ნაწილი იყო. თუმცა, როგორც ხშირად ხდება, დამნაშავეებმა საბედისწერო შეცდომები დაუშვეს. კაპიტანი დარწმუნებით საუბრობს იმაზე, თუ როგორ მოუწიათ მათ იარაღის წართმევა ჰამლეტისთვის და როგორ გადაწყვიტეს გოთუას ლიკვიდაცია მას შემდეგ, რაც აველინა მოულოდნელად გამოჩნდა. კაპიტნის თქმით, დამნაშავეებმა შუქი გამორთეს, რომ გაქცეულიყვნენ და პოლიციელის მანქანის ფარებიც კი დაამსხვრიეს, რათა სიბნელეში მათი კვალი არ გამოჩენილიყო.
ჯონი სივსივაძე, რომელიც ამ ყველაფერს სარკასტული ღიმილით უსმენს, კაპიტანს მტკიცებულებების არქონაზე მიუთითებს. იგი დარწმუნებულია საკუთარ დაუსჯელობაში და იმედოვნებს, რომ მისი ადვოკატი ბრალდებას ერთ საათში გააცამტვერებს. თუმცა, კაპიტანი ედი მას მოულოდნელ დარტყმას აყენებს – იგი აცხადებს, რომ ელიზა ზამბახიძესაც აპატიმრებს, როგორც თანამონაწილეს. სწორედ აქ იბზარება ჯონის თავდაჯერებულობა. მან იცის, რომ ელიზა შესაძლოა ვერ გაუძლებს ჯვარედინ დაკითხვას.
მკითხველისთვის განსაკუთრებით საინტერესოა ჯონის ფსიქოტიპის აღწერა. ავტორი მას „გენიალურ ფსიქოპათს“ უწოდებს, რომლის შინაგანი მდგომარეობა თითების გატკაცუნებაში გამოიხატება. როდესაც ეს ტკაცუნი წყდება, კაპიტანი ხვდება, რომ რაღაც საშიში მზადდება. მართლაც, მოულოდნელად ჯონი პისტოლეტს აჩენს და ლულას კაპიტნისკენ მიმართავს. ეს არის მომენტი, როდესაც თამაში სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე გადადის.
ელიზა ზამბახიძის პერსონაჟი ამ თავში ახალ სიღრმეს იძენს. მიუხედავად ჯონის მცდელობისა, იგი თან წაიყვანოს, ელიზა უარს ამბობს. მისი სიტყვები „მე თამაშიდან გაცილებით ადრე გავედი“ მიანიშნებს იმაზე, რომ მას არასდროს სურდა ამ სისხლიან ავანტიურაში მონაწილეობა. იგი იხსენებს ანას პორტრეტის ნახვის მომენტს და ჯონის არაჯანსაღ აღტყინებას, რაც შანტაჟის დასაწყისი გახდა. თავი მთავრდება უკიდურესი დაძაბულობით, სადაც იარაღის ლულა კვლავ კაპიტნისკენ არის მიშვერილი, ხოლო ელიზა საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს. სვეტა კვარაცხელია კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს, რომ კრიმინალურ სამყაროში ერთგულება მხოლოდ ილუზიაა, ხოლო სიმართლე ადრე თუ გვიან ყოველთვის ზედაპირზე ამოდის.
