ქართული კულინარიული სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე კოლორიტული და პირდაპირი ფიგურა, შეფ-მზარეული გურამ ბაღდოშვილი, საზოგადოების ყურადღების ცენტრში კიდევ ერთხელ მოექცა, თუმცა ამჯერად არა მისი კულინარიული შედევრებით, არამედ შოკისმომგვრელი და უჩვეულოდ გულწრფელი პირადი აღიარებით. გურამ ბაღდოშვილმა საჯაროდ ისაუბრა იმ თემაზე, რომელიც ბევრი ადამიანისთვის ტაბუდადებულია ან სოციალური წნეხის ქვეშ ექცევა – ეს არის პირადი თავისუფლება, ოჯახის შექმნა და ის პასუხისმგებლობა, რომელიც თან ახლავს სხვისი ბედნიერების მართვას. შეფმა პირდაპირ და დაუფარავად განაცხადა, რომ მისი ცხოვრების წესი, პროფესიული ამბიციები და პიროვნული ხასიათი სრულიად შეუსაბამოა ტრადიციული ოჯახური იდილიისთვის. “მე რომ ოჯახი შემექმნა, ზუსტად ვიცი, რომ არც ბედნიერი ვიქნებოდი და ვერც ვერავის გავაბედნიერებდი” – ეს სიტყვები გახდა მთავარი გზავნილი მისი აღსარებისა, რამაც სოციალურ ქსელში დიდი აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია.
გურამ ბაღდოშვილი დეტალურად განმარტავს, რომ მისი პროფესია – სამზარეულოში გატარებული გაუთავებელი საათები, მუდმივი სტრესი, მოგზაურობა და ახალი გამოწვევების ძიება – პრაქტიკულად შეუძლებელს ხდის იმ ყურადღებისა და სითბოს გაცემას, რასაც ოჯახი და პარტნიორი მოითხოვს. შეფი თვლის, რომ ბევრი ადამიანი ოჯახს მხოლოდ იმიტომ ქმნის, რომ “ასეა საჭირო” ან “დრო მოვიდა”, თუმცა შინაგანად ამისთვის მზად არ არიან, რაც საბოლოოდ ორივე მხარის უბედურებით სრულდება. გურამმა აირჩია გზა, სადაც ის საკუთარ თავთან არის მართალი. ის აღიარებს, რომ მისი რთული ხასიათი და დამოუკიდებლობისკენ სწრაფვა სხვა ადამიანისთვის მძიმე ტვირთი იქნებოდა. შეფის თქმით, ის ძალიან აფასებს ადამიანებს, მაგრამ ასევე კარგად იცნობს საკუთარ შესაძლებლობებს და იცის, რომ ოჯახურ ჩარჩოებში მოქცევა მას პიროვნულად გაანადგურებდა.
საინტერესოა ისიც, რომ გურამ ბაღდოშვილი არ უშინდება საზოგადოებრივ აზრს, რომელიც საქართველოში ხშირად მკაცრად განსჯის დასაოჯახებელ მამაკაცებს. ის მიიჩნევს, რომ სჯობს იყო მარტო და რეალიზებული, ვიდრე გყავდეს ოჯახი და მუდმივად გრძნობდე თავს გალიაში გამომწყვდეულად. მისი გულწრფელობა ბევრი ადამიანისთვის სამაგალითო აღმოჩნდა, რადგან მან ხმამაღლა თქვა ის, რასაც ბევრი ფიქრობს, მაგრამ თქმას ვერ ბედავს. შეფმა ხაზი გაუსვა იმასაც, რომ სხვისი გაუბედურება საკუთარი ეგოიზმის გამო ყველაზე დიდი შეცდომაა. მისი პოზიცია არის ერთგვარი მანიფესტი პიროვნული თავისუფლებისა და იმის აღიარებისა, რომ ყველა ადამიანი არ არის შექმნილი ოჯახური ცხოვრებისთვის. გურამ ბაღდოშვილი კვლავაც რჩება თავისი საქმის ერთგული, სადაც ის პოულობს იმ ბედნიერებას, რომელსაც, მისივე თქმით, ქორწინებაში ვერასოდეს იპოვიდა. ეს აღიარება კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ ბედნიერების რეცეპტი ყველასთვის ინდივიდუალურია და ის ყოველთვის არ გადის ოჯახურ საკურთხეველზე.
