მარიამ ტონკომ საზოგადოებას საკუთარი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე და პირადი ისტორია გაუზიარა. ინფლუენსერმა და დიზაინერმა, რომელიც ბევრისთვის მარიამ კვარაცხელიას სახელითაც არის ცნობილი, გულწრფელად ისაუბრა აუტისტური სპექტრით ცხოვრებაზე, ბავშვობის ტკივილზე და იმ სირთულეებზე, რომლებიც წლების განმავლობაში თითქმის უხილავად ატარა. მისი მონაყოლი ბევრისთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა, რადგან გარედან ძლიერი, შემოქმედებითი და წარმატებული ქალის უკან ძალიან რთული წარსული იმალებოდა.
მარიამის თქმით, ბავშვობიდან გრძნობდა, რომ სხვებისგან განსხვავებული იყო. მას უჭირდა ადამიანებთან კონტაქტი, უცხო გარემოში ყოფნა და ბავშვებთან ურთიერთობა. ხშირად სახლში რჩებოდა, ხატავდა, ძერწავდა და საკუთარ სამყაროში იკეტებოდა. 13 წლამდე მეგობარიც კი არ ჰყოლია, რაც ბავშვისთვის განსაკუთრებით მძიმე გამოცდილებაა. მისთვის ყოველდღიური ურთიერთობები, რომლებიც სხვებისთვის ჩვეულებრივი იყო, დიდ შიშთან და დაძაბულობასთან ასოცირდებოდა.
განსაკუთრებით მტკივნეული აღმოჩნდა მისი აღიარება ოჯახზე. მარიამის თქმით, სახლში იცოდნენ, რომ აუტისტური სპექტრის დარღვევა ჰქონდა, თუმცა ამას მალავდნენ. მისივე სიტყვებით, მას ხშირად „გაფუჭებულს“ ეძახდნენ, რაც ბავშვობაში ძალიან მძიმე ემოციურ კვალს ტოვებდა. დედა ექიმი იყო და ფსიქოლოგთანაც დაჰყავდა, თუმცა იმდროინდელი დამოკიდებულება, სირცხვილის განცდა და საზოგადოების შიში მარიამის მდგომარეობას კიდევ უფრო ართულებდა.
მარიამმა ისაუბრა დედაზეც, რომელიც მის ცხოვრებაში უმნიშვნელოვანესი ადამიანი იყო. მისი თქმით, დედას ეშინოდა, რომ შვილი მის გარეშე ცხოვრებას ვერ შეძლებდა. სწორედ ამიტომ ცდილობდა, მარიამს ძალა ეპოვა და გადარჩენისთვის ებრძოლა. ეს სიტყვები დღეს მისთვის არა მხოლოდ მძიმე მოგონებაა, არამედ ერთგვარი გზავნილიც, რომელმაც წლების შემდეგაც დიდი მნიშვნელობა შეინარჩუნა.
მიუხედავად რთული ბავშვობისა, მარიამმა შეძლო საკუთარი თავის პოვნა. ხელოვნება, დიზაინი და შემოქმედება მისთვის თავშესაფრად იქცა. ის სივრცე, სადაც ადრე მხოლოდ თავის დამალვას ცდილობდა, ნელ-ნელა ძალის წყაროდ გადაიქცა. დღეს მარიამი ბევრისთვის მაგალითია, რომ განსხვავებულობა სისუსტე არ არის და ადამიანის ღირებულება იმით არ განისაზღვრება, რამდენად ერგება ის სხვების წარმოდგენებს.
მისი ისტორია მხოლოდ პირადი აღიარება არ არის. ეს არის საუბარი იმაზე, როგორ ექცეოდა და ხშირად დღემდე როგორ ექცევა საზოგადოება ადამიანებს, რომლებიც სხვანაირად გრძნობენ, სხვანაირად ფიქრობენ და სხვანაირად აღიქვამენ სამყაროს. მარიამის სიტყვებმა კიდევ ერთხელ აჩვენა, რამდენად მნიშვნელოვანია ოჯახში მხარდაჭერა, სწორი დამოკიდებულება და ის, რომ ბავშვს არ აგრძნობინო თავი ნაკლებად სრულფასოვნად.
დღეს მარიამ ტონკოს ისტორია ბევრს დააფიქრებს. მისმა გულწრფელმა მონაყოლმა აჩვენა, რომ ძლიერი ადამიანის უკან ხშირად ისეთი ბრძოლა დგას, რომელსაც გარშემომყოფები ვერ ხედავენ. ის, რაც ერთ დროს ტკივილი იყო, ახლა მის ხმაში ძალად იქცა. მარიამმა საკუთარი წარსული არ დამალა და სწორედ ამით კიდევ ერთხელ დაამტკიცა, რომ ყველაზე რთული ამბებიც შეიძლება იქცეს გამბედაობის, ღირსების და გადარჩენის ისტორიად.
