დუბაი, ქალაქი, რომელიც მსოფლიოსთვის ყოველთვის ასოცირდებოდა წარმოუდგენელ ფუფუნებასთან, უსაფრთხოებასთან და მომავლის ტექნოლოგიებთან, ბოლო დროს ახალი და საკმაოდ შემაშფოთებელი რეალობის წინაშე აღმოჩნდა. რეგიონში მომატებულმა დაძაბულობამ და სამხედრო ესკალაციამ გავლენა იქონია საამიროების ყოველდღიურობაზეც. იქ მცხოვრები ქართველები, რომლებიც წლებია ამ ქალაქს საკუთარ სახლად მიიჩნევენ, ახლა სრულიად განსხვავებულ გამოცდილებაზე საუბრობენ. მათი მონათხრობი ჰგავს სიუჟეტს ფანტასტიკური ფილმიდან, სადაც ერთმანეთს ერწყმის ულტრათანამედროვე მშვიდობიანი ცხოვრება და ცაში მიმდინარე საჰაერო ბრძოლების გამოძახილი. როგორც ქართველები აღნიშნავენ, დუბაის ცაზე აფეთქებების ხმა პერიოდულად ისმის, რაც ადგილობრივი საჰაერო თავდაცვის სისტემების მუშაობის შედეგია. მიუხედავად იმისა, რომ სიტუაცია ერთი შეხედვით საგანგაშოა, ემიგრანტები ხაზს უსვამენ ერთ მნიშვნელოვან დეტალს: „მადლობა ღმერთს, ხმელეთზე სიმშვიდეა“. ეს ფრაზა საუკეთესოდ აღწერს იმ პარადოქსს, რომელშიც არაბთა გაერთიანებული საამიროები იმყოფება — ცაში რაკეტების გადაჭერის პროცესი მიმდინარეობს, ხოლო მიწაზე ცხოვრება ჩვეული რიტმით გრძელდება.
ქართველები, რომლებიც დუბაის სხვადასხვა უბანში ცხოვრობენ, ჰყვებიან, რომ თავდაპირველად შიში და დაბნეულობა დიდი იყო. ძნელია შეეგუო იმ აზრს, რომ შენი ფანჯრებიდან, საიდანაც ცათამბჯენების ულამაზესი ხედები იშლება, შეიძლება საჰაერო თავდასხმის კვალი დაინახო. თუმცა, დროთა განმავლობაში, ადგილობრივი ხელისუფლების სიმშვიდემ და თავდაცვის სისტემების მაღალმა ეფექტურობამ მოსახლეობას უსაფრთხოების განცდა დაუბრუნა. რესპონდენტების თქმით, დუბაიში პანიკა არ იგრძნობა; სავაჭრო ცენტრები, რესტორნები და გასართობი ადგილები ჩვეულებრივად მუშაობს, ტურისტების ნაკადიც არ წყდება. თუმცა, ღამის საათებში, როდესაც ქალაქი შედარებით წყნარდება, აფეთქებების ხმა განსაკუთრებით მჭექარედ ისმის, რაც მოსახლეობას ახსენებს, რომ რეგიონი ფეთქებადსაშიშ ზონაშია. ქართველები აღწერენ, თუ როგორ ხედავენ ცაზე განათებებს, რომლებიც რაკეტების განადგურებას მოჰყვება. ეს არის ერთგვარი „ომი ჰაერში“, რომელიც მიწამდე ვერ აღწევს, მაგრამ ფსიქოლოგიურ კვალს მაინც ტოვებს. ბევრი ქართველი აღნიშნავს, რომ ადგილობრივი საინფორმაციო საშუალებები მაქსიმალურად ცდილობენ სიმშვიდის შენარჩუნებას და მოსახლეობას მხოლოდ გადამოწმებულ ინფორმაციას აწვდიან, რათა თავიდან აიცილონ ცრუ განგაში.
საინტერესოა იმ ქართველების პოზიცია, რომლებიც ტურისტულად იმყოფებიან დუბაიში. მათი თქმით, კონტრასტი იმდენად დიდია, რომ ზოგჯერ უჭირთ იმის გაცნობიერება, თუ რა ხდება სინამდვილეში. დღისით პლაჟზე დასვენება და მდიდრულ მაღაზიებში შოპინგი სრულიად არ ტოვებს ომის შთაბეჭდილებას, თუმცა სოციალური ქსელებიდან გაგებული ახალი ამბები და ღამის ხმები აიძულებთ, მუდამ მზადყოფნაში იყვნენ. ქართული დიასპორის წარმომადგენლები ერთმანეთს მუდმივად უკავშირდებიან, ცვლიან ინფორმაციას და ერთმანეთს ამხნევებენ. ისინი ამბობენ, რომ დუბაი დღეს არის ადგილი, სადაც ტექნოლოგიური პროგრესი ადამიანებს სიკვდილისგან იცავს. საჰაერო თავდაცვა აქ იმდენად სრულყოფილია, რომ რაკეტების უმეტესობა დასახლებულ პუნქტებამდე მიღწევამდე ნადგურდება. მიუხედავად ამისა, ემიგრანტების გულებში მაინც რჩება კითხვა — როდემდე გაგრძელდება ეს ფრთხილი სიმშვიდე? ისინი იმედოვნებენ, რომ რეგიონში ვითარება მალე განიმუხტება და მათი საყვარელი ქალაქი ისევ დაუბრუნდება იმ აბსოლუტურ სიმშვიდეს, რის გამოც იქ საცხოვრებლად გადავიდნენ. მანამდე კი, ყოველი მშვიდობიანი გათენებული დილა მათთვის დიდი მადლიერების მიზეზია.
