საქართველოს ყოფილი პირველი ლედი, მაკა ჩიჩუა, რომელიც ბოლო დროს საზოგადოებრივ ასპარეზზე იშვიათად ჩნდება, დუშეთიდან საკმაოდ მძიმე და გულახდილი ინტერვიუთი ბრუნდება. მისი საუბარი არ ეხება მხოლოდ პირად ცხოვრებას; ეს არის ქვეყნის დღევანდელი მდგომარეობის ანალიზი იმ ადამიანის თვალით, რომელიც ყოველდღიურად ხედავს ხალხის გაჭირვებას, დაუცველობას და იმ „მარწუხებს“, რომელშიც, მისი თქმით, მთელი საზოგადოებაა მოქცეული. ჩიჩუა ღიად საუბრობს იმ ტრაგედიაზე, რასაც ფემიციდი ჰქვია და სვამს რიტორიკულ, თუმცა უმძიმეს კითხვას: რა დააშავეს იმ ახალგაზრდა ქალებმა, რომლებსაც საკუთარი ოჯახის წევრები ასეთი სისასტიკით უსწორდებიან?
მაკა ჩიჩუა იხსენებს პერიოდს, როდესაც მისი მეუღლე, გიორგი მარგველაშვილი პრეზიდენტი იყო და ქვეყანაში ქალთა წელი გამოცხადდა. მიუხედავად მცდელობისა, ჩართულიყო ყველა რელიგიური კონფესია და საზოგადოების სხვადასხვა შრე, ძალადობის ტალღა მაინც არ ცხრება. ყოფილი პირველი ლედი აღნიშნავს, რომ მკვლელობის გამართლება ნებისმიერი მიზეზით – იქნება ეს „წყობიდან გამოსვლა“ თუ სხვა – არის სრული სიგიჟე. მისი თქმით, კაცები, რომლებიც ქალებს კლავენ, ფაქტობრივად საკუთარ შვილებსაც კლავენ, რადგან მათ უდედოდ, დაობლებულებს ტოვებენ. ეს პრობლემა ჩიჩუასთვის პირდაპირ კავშირშია სახელმწიფო პოლიტიკასთან. იგი თვლის, რომ დღეს საქართველოში კრიმინალი მიშვებულია, ხოლო შემაკავებელი ორდერები, რომლებიც ფორმალურად გაიცემა, რეალურად არავის იცავს. ხალხმა დაკარგა იმედი, რომ სახელმწიფო მათ გვერდით დადგება, რის გამოც პოლიციას დახმარებისთვის სულ უფრო ნაკლებად მიმართავენ.
ინტერვიუს კიდევ ერთი მტკივნეული ნაწილი ეკონომიკურ მდგომარეობასა და პროდუქტებზე კატასტროფულად გაზრდილ ფასებს ეხება. მაკა ჩიჩუა ამ ყველაფერს „კომედიასა და ტრაგედიას“ უწოდებს. იგი ამბობს, რომ დღეს საქართველოში ადამიანები პირველადი მოხმარების საგნებს – პურს, კვერცხსა და წიწიბურას – გრამობით იძენენ. ეს მაშინ, როდესაც ქვეყანას აქვს რესურსი, იყოს მდიდარი და განვითარებული. ჩიჩუა პირდაპირ ადანაშაულებს ხელისუფლებას იმაში, რომ ხალხი შიმშილობს, სანამ ბიუჯეტი არამიზნობრივად იხარჯება. მისი თქმით, ჩვენს ქვეყანაში იქმნება რაღაც მონათმფლობელური, ფეოდალური სისტემა, სადაც ჩვეულებრივი მოქალაქე მუდმივად დაჩაგრულია.
საუბრის დასასრულს მაკა ჩიჩუამ პირად ემოციებზეც გაამახვილა ყურადღება. მან აღიარა, რომ თავადაც ძალიან მოწყენილია და დარდობს იმის გამო, რასაც ირგვლივ ხედავს. „ალბათ პატარა რომ ვიყო, მეც მეფიქრა, ოჯახი რაღატომ შევქმნა და ბავშვი ჩემთან ერთად ვაწვალო-მეთქი,“ – ამბობს ის და თანაგრძნობას უცხადებს იმ ახალგაზრდებს, რომლებსაც დღეს შვილების გაჩენის ეშინიათ. მისი თქმით, როცა არ იცი, ბავშვის სწავლის ფულს გადაიხდი თუ არა, ან ქუჩაში გასული შვილი ცოცხალი დაბრუნდება თუ არა, რთულია ვინმეს გამრავლებაზე ესაუბრო. მიუხედავად ამისა,
