ნინო სუხიშვილის თქმით, მსოფლიო სცენაზე მიღწეული ტრიუმფი მხოლოდ ერთ წარმოდგენას არ უკავშირდება. ეს იყო გაცილებით უფრო ფართო და ღრმა პროცესი — ქვეყნის კულტურული სახის, იდენტობისა და ძალის დემონსტრაცია საერთაშორისო აუდიტორიის წინაშე. წარმატება, რომელიც ქართულმა ხელოვნებამ მოიპოვა, იქცა საქართველოს წარმატებად.
მისი განმარტებით, მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნის მაყურებელმა სცენაზე მხოლოდ ქორეოგრაფიული სიზუსტე და ემოციური დატვირთვა კი არ დაინახა, არამედ ქვეყნის ხასიათი, ისტორია და სული შეიგრძნო. სწორედ ამ ერთიანმა განცდამ მოახდინა განსაკუთრებული შთაბეჭდილება და გადააქცია წარმოდგენა კულტურულ მოვლენად, რომელიც სცენას სცდება.
ნინო სუხიშვილი აღნიშნავს, რომ თანამედროვე მსოფლიოში კულტურა რბილი ძალის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ინსტრუმენტია. როცა ქვეყანა საკუთარ თავს ავლენს არა პოლიტიკით ან განცხადებებით, არამედ ხელოვნებით, ეს ბევრად უფრო გულწრფელი და დამაჯერებელია. ქართული ცეკვა ამ შემთხვევაში იქცა ენად, რომელსაც თარგმანი არ სჭირდება.
მისი აზრით, წარმატება არ იყო შემთხვევითი. მას წინ უძღოდა წლების შრომა, ტრადიციის ერთგულება და ამავე დროს მუდმივი განახლება. ქართული კულტურა არ გაჩერდა წარსულში — მან შეძლო თანამედროვე სამყაროსთან საუბარი ისე, რომ თავისი ფესვები არ დაეკარგა.
ნინო სუხიშვილი განსაკუთრებულად უსვამს ხაზს იმას, რომ ეს გამარჯვება ეკუთვნის არა მხოლოდ ანსამბლს ან შემსრულებლებს, არამედ მთელ ქვეყანას. ეს იყო მომენტი, როცა საქართველო საკუთარი თავის საუკეთესო ვერსიით წარდგა მსოფლიო არენაზე და მიიღო აღიარება.
მისი თქმით, მსგავსი წარმატებები აძლიერებს ეროვნულ თვითშეფასებას და აჩვენებს, რომ მცირე ქვეყანასაც შეუძლია დიდი გავლენა მოახდინოს, თუ მას აქვს უნიკალური კულტურა და მისი სწორად წარმოჩენის უნარი. ეს არის მაგალითი იმისა, როგორ შეიძლება ხელოვნებამ გახსნას კარები, სადაც სიტყვები ხშირად ვერ აღწევს.
