ირინა ონაშვილის გულწრფელმა ინტერვიუმ კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ ცნობადობა ყოველთვის არ ნიშნავს მარტივ, პრივილეგირებულ და უდარდელ ცხოვრებას. საზოგადოება ხშირად მხოლოდ გარედან ხედავს ლამაზ კადრებს, წარმატებულ კარიერას, კამერების წინ თავდაჯერებულ გამოსვლას და იდეალურად აწყობილ იმიჯს, მაგრამ ძალიან იშვიათად ფიქრობს იმაზე, რა დგას ამ ყველაფრის მიღმა. სწორედ ამ უხილავ მხარეზე ისაუბრა ირინა ონაშვილმა ანა ტყებუჩავას პოდკასტში „V ელემენტი“, სადაც საკუთარი განცდები გულწრფელად გააზიარა.
ირინამ ყურადღება გაამახვილა იმ სტერეოტიპებზე, რომლებიც ცნობილ ადამიანებს ხშირად ავტომატურად ეწებებათ. როდესაც საზოგადოებას ადამიანის შესახებ უკვე შექმნილი აქვს წარმოდგენა, მას ხშირად აღარ უსმენენ ისე, როგორც ჩვეულებრივ ადამიანს. შეიძლება მისი აზრი სწორი იყოს, შეიძლება გამოცდილებით საუბრობდეს, მაგრამ მაინც არსებობდეს უხილავი ბარიერი — თითქოს ცნობილი სახე მხოლოდ გარეგნობით, პოპულარობით ან საჯარო იმიჯით უნდა შეფასდეს და არა შინაარსით, აზროვნებითა და ცხოვრებისეული გამოცდილებით.
ინტერვიუში ირინამ თქვა, რომ ზოგჯერ თავადაც უჩნდება შინაგანი შეზღუდვა — არ გამოჩნდეს ზედმეტად, არ თქვას ისე, რომ სხვებმა არასწორად გაიგონ, არ შექმნას შთაბეჭდილება, თითქოს საკუთარ თავს სხვებზე მაღლა აყენებს. ეს განცდა ბევრისთვის ნაცნობია, თუმცა ცნობადი ადამიანებისთვის ის უფრო მძაფრად მუშაობს, რადგან თითოეული სიტყვა, ჟესტი თუ გადაწყვეტილება შესაძლოა საჯარო განხილვის საგანი გახდეს. ასეთ დროს ადამიანი მუდმივად თითქოს უხილავ კონტროლში ცხოვრობს.
განსაკუთრებით ემოციური იყო მისი გზავნილი იმ ადამიანებისთვის, ვინც ფიქრობს, რომ ცნობადობა ავტომატურად ნიშნავს პრობლემების არქონას. ირინამ ნათლად აღნიშნა, რომ ისიც ჩვეულებრივი ადამიანია, რომელსაც შეიძლება სხვაზე მეტი სირთულეც კი ჰქონდეს გამოვლილი. მისი სიტყვები სწორედ ამ გავრცელებულ წარმოდგენას ეწინააღმდეგება — თითქოს ცნობილი ადამიანი ყოველთვის ბედნიერი, ძლიერი, დაცული და ყველაფრისგან დაზღვეულია. სინამდვილეში კი ყველას აქვს თავისი ბრძოლა, უბრალოდ ზოგიერთი ბრძოლა საზოგადოების თვალისთვის უხილავი რჩება.
ირინა ონაშვილის მონათხრობში იგრძნობა არა თავის გამართლება, არამედ სურვილი, რომ ადამიანებმა ერთმანეთი ზედაპირულად არ შეაფასონ. ხშირად ყველაზე ძლიერი გარეგნობის მქონე ადამიანებიც ატარებენ საკუთარ შიშებს, კომპლექსებს, დაღლილობას და მძიმე გამოცდილებებს. გარედან ბრწყინვალე ცხოვრება შესაძლოა სულაც არ იყოს ისეთი მარტივი, როგორიც სოციალური ქსელებიდან ჩანს. სწორედ ამიტომ მისი ინტერვიუ ბევრისთვის შეიძლება აღმოჩნდეს შეხსენება, რომ საჯარო იმიჯის მიღმა ყოველთვის ცოცხალი ადამიანი დგას.
ცნობადობის ერთ-ერთი ყველაზე რთული მხარე ის არის, რომ საზოგადოება ხშირად უფლებას აძლევს საკუთარ თავს, სხვა ადამიანის ცხოვრება თავისუფლად განიხილოს. კომენტარები, შეფასებები, დაუფიქრებელი დასკვნები და სტერეოტიპები დროთა განმავლობაში შინაგანად მოქმედებს ადამიანზე. ირინამაც სწორედ ამაზე ისაუბრა — როგორ შეიძლება საზოგადოებრივმა დამოკიდებულებამ ქვეცნობიერში კომპლექსები გააჩინოს და ადამიანს საკუთარი თავის გამოხატვაც კი გაურთულოს.
მისი ინტერვიუ მხოლოდ ცნობადობაზე საუბარი არ არის. ეს არის ისტორია იმაზე, როგორ ცდილობს ადამიანი საკუთარი თავის დაცვას იმ სამყაროში, სადაც ყველა რაღაცას ელოდება მისგან. ზოგს ჰგონია, რომ ის ყოველთვის ძლიერი უნდა იყოს, ზოგს ჰგონია, რომ არაფერზე უნდა წუწუნებდეს, ზოგს კი უბრალოდ ავიწყდება, რომ კამერების მიღმა მასაც იგივე ემოციები, ტკივილები და გამოწვევები აქვს, რაც ნებისმიერ სხვას.
ირინა ონაშვილის გულწრფელი სიტყვები სწორედ ამიტომ გახდა ყურადღების ცენტრში. მან თქვა ის, რასაც ბევრი ცნობილი ადამიანი შესაძლოა ფიქრობს, მაგრამ ხმამაღლა იშვიათად ამბობს — პოპულარობა არ აუქმებს სირთულეებს, ლამაზი გარეგნობა არ ნიშნავს მარტივ ცხოვრებას, ხოლო წარმატება არ ნიშნავს იმას, რომ ადამიანს აღარ აქვს უფლება, დაუცველად იგრძნოს თავი. ეს ინტერვიუ იყო შეხსენება, რომ ყველას აქვს თავისი ისტორია და ზოგჯერ ყველაზე მნიშვნელოვანი სწორედ ისაა, რაც გარედან არ ჩანს.
