ლიზა ბაგრატიონი იმ ადამიანებს შორისაა, რომელთა საუბარშიც სცენის ბრწყინვალებაზე მეტად შინაგანი სიმშვიდე, გამოცდილება და ცხოვრებისადმი მშვიდი, მაგრამ ძალიან ძლიერი დამოკიდებულება იგრძნობა. კოტე მათითაშვილის საავტორო გადაცემაში სტუმრობისას მომღერალმა ისეთი თემები გაიხსენა, რომლებიც მის მსმენელსა და მაყურებელს კიდევ ერთხელ აჩვენებს — ცნობილი ადამიანის უკან დგას ქალი, რომელმაც ბავშვობიდანვე საკუთარი გზა შრომით, ეჭვებით, სიყვარულითა და პასუხისმგებლობით გაიარა.
მისი მუსიკალური გზა „ნიჭიერთა ათწლედიდან“ დაიწყო, სადაც პიანისტის სპეციალობით სწავლობდა. ლიზა იხსენებს, რომ ნიჭი გარკვეულ ასაკამდე გყოფნის, მაგრამ შემდეგ იწყება ის ეტაპი, როცა მხოლოდ შრომა და მუდმივი თავდადება გაძლევს შედეგს. სწორედ ამ პერიოდმა ასწავლა, რამდენად მნიშვნელოვანია საკუთარ თავთან ბრძოლა, შიშის გადალახვა და იმის გააზრება, რომ წარმატება შემთხვევით არ მოდის. მიუხედავად მუსიკალური საფუძვლისა, მან მოგვიანებით ინგლისური ენის მიმართულებით გააგრძელა სწავლა და 18 წლიდან უკვე საკუთარი შრომით ცხოვრობდა.
ინტერვიუში განსაკუთრებული ემოციით გაიჟღერა 90-იანი წლების თემამაც — იმ რთულმა პერიოდმა, როცა ოჯახში მშობლები უმუშევრები დარჩნენ და პასუხისმგებლობის ნაწილი შვილებზე გადავიდა. ლიზა ამბობს, რომ მას და მის დას მუშაობა უწევდათ, რაც ალბათ მის ხასიათშიც აისახა: დამოუკიდებლობა, გამძლეობა და იმის შეგრძნება, რომ ცხოვრება ყოველთვის კომფორტულ პირობებში არ გაძლევს გაკვეთილებს. ზოგჯერ სწორედ სირთულეები ხდება ის საფუძველი, რომელზეც ადამიანი საკუთარი ძალის დანახვას იწყებს.
ლიზამ ბავშვობის წლებიც იუმორით გაიხსენა. მისი თქმით, ის და მისი და სრულიად განსხვავებული ტიპაჟები იყვნენ. და წესრიგიანი, წარმატებული, „ოქროს მედლისა და წითელი დიპლომის“ გოგო იყო, ლიზა კი უფრო ცელქი, თავისუფალი და ხშირად მეამბოხე. მან აღნიშნა, რომ მაშინაც არ ყოფილა ბოლომდე „წყნარი“ და ეს თვისება დღემდე შემორჩა, თუმცა ასაკთან ერთად ადამიანი საკუთარ ენერგიას სხვანაირად მართავს. განსაკუთრებით მაშინ, როცა უკვე ზრდასრული შვილი გყავს და ცხოვრების ბევრ რამეს სხვა თვალით უყურებ.
გულწრფელობის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ნაწილი სიყვარულზე საუბარი იყო. ლიზა ამბობს, რომ შეუძლია სრულიად უანგაროდ უყვარდეს და სწორედ ეს აძლევს მას შინაგან კომფორტს. შეიძლება ეწყინოს, იტიროს, ვერ გაიგოს რაღაც, მაგრამ სიყვარული მაინც დარჩეს მის მთავარ საყრდენად. ამ სიტყვებში ჩანს მისი ცხოვრებისეული ფილოსოფია — სიმშვიდე არ ნიშნავს ტკივილის არქონას, არამედ იმას, რომ ადამიანმა საკუთარ გულში ისეთი ადგილი იპოვა, სადაც სიყვარული წყენაზე ძლიერია.
განსაკუთრებული ადგილი დაიკავა მისმა საუბარმა დასზე, თაუ ბაგრატიონზე. ლიზას თქმით, თაუ იმავე ადამიანად დარჩა, როგორიც წლების განმავლობაში იყო, მიუხედავად იმისა, რომ მის ცხოვრებაში სრულიად ახალი და დიდი პასუხისმგებლობის მქონე სტატუსი გაჩნდა. მომღერალი ამბობს, რომ თუ ადამიანს ესმის, რამდენად დროებითია ნებისმიერი სტატუსი — სცენაზე დგომაც, ვინმეს გვერდით ყოფნაც და პირველი ლედის როლიც — მაშინ მთავარი ის რჩება, რომ საკუთარ თავთან მარტო დარჩენისას არაფრის შეგრცხვეს.
ლიზასთვის ოჯახი არის ადგილი, სადაც ყოველი ზარი, ჩახუტება, მოფერება და ყურადღება განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებს. ის ამბობს, რომ ერთმანეთის იმედად ყოფნა მათ აძლიერებს, ხოლო სიყვარული და ერთგულება არის ის ძალა, რომელმაც ოჯახს ბევრი რამ გადაატანინა. ამიტომაც მისი ინტერვიუ მხოლოდ ცნობილი მომღერლის პირადი ამბავი არ არის — ეს არის საუბარი ქალზე, რომელმაც იცის, რა არის შრომა, რა არის პასუხისმგებლობა და რა ძალა აქვს სიყვარულს მაშინ, როცა ცხოვრება ადამიანს ყველაზე ნამდვილ სახეს აჩვენებს.
