თამარ ბუხნიკაშვილი იმ მსახიობთა რიცხვს მიეკუთვნება, რომელთა სახელსაც ქართველი მაყურებელი ერთდროულად თეატრთან, კინოსთან და ტელეეკრანთან აკავშირებს. მისი გზა სცენისკენ თითქოს ბავშვობიდანვე იყო განსაზღვრული — როგორც თავად იხსენებს, სხვა პროფესიაზე არასდროს უფიქრია. ჯერ კიდევ პატარა ასაკში ლექსებს კითხულობდა, ცეკვავდა, ოჯახის წევრებისთვის წარმოდგენებს მართავდა და საკუთარ შინაგან სამყაროს სწორედ თამაშითა და გარდასახვით გამოხატავდა. დროთა განმავლობაში ეს ბავშვური გატაცება პროფესიულ არჩევანად იქცა, რომელიც უკვე ათწლეულებია მისი ცხოვრების მთავარი ნაწილია.
მაყურებელმა თამარ ბუხნიკაშვილი არაერთი განსხვავებული როლით გაიცნო. კინოში მისმა გამოჩენამ განსაკუთრებული კვალი დატოვა — ის მონაწილეობდა რუსუდან ჭყონიას ფილმში „გაიღიმეთ“, ასევე ნანა ექვთიმიშვილისა და სიმონ გროსის ცნობილ დრამაში „გრძელი ნათელი დღეები“. ფართო აუდიტორიისთვის კი მისი სახელი კიდევ უფრო ახლობელი გახდა პოპულარული სერიალის, „ჩემი ცოლის დაქალების“ შემდეგ. ეკრანზე მისი გმირები ყოველთვის ბუნებრივობით, ხასიათითა და განსაკუთრებული ენერგიით გამოირჩევიან — სწორედ ამიტომ მაყურებელი მას ადვილად იმახსოვრებს.
თუმცა თამარ ბუხნიკაშვილის შემოქმედებითი ბიოგრაფიის მთავარი ნაწილი მაინც თეატრს უკავშირდება. 1993 წლიდან ის მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობია და ამ წლების განმავლობაში არაერთი მნიშვნელოვანი სცენური სახე შექმნა. სხვადასხვა რეჟისორთან მუშაობამ მას საშუალება მისცა, სრულიად განსხვავებული ხასიათის პერსონაჟები ეცოცხლებინა — კლასიკური დრამიდან თანამედროვე თეატრალურ ენამდე. სცენა მისთვის მხოლოდ პროფესია არ არის; ეს არის სივრცე, სადაც მსახიობი საკუთარ თავს ხელახლა პოულობს და მაყურებელთან განსაკუთრებულ კავშირს ამყარებს.
საზოგადოებისთვის ყოველთვის საინტერესოა ცნობილი ადამიანების პირადი ცხოვრება, თუმცა თამარ ბუხნიკაშვილი ამ თემაზე ზედმეტი ხმაურის გარეშე საუბრობს. ის წარსულში დაქორწინებული იყო მსახიობ გურამ ჯაშზე. მათი ურთიერთობა წლების წინ დასრულდა, მაგრამ ამ ქორწინებას ორი შვილი და სამი შვილიშვილი უკავშირდება. მსახიობმა გულწრფელად აღნიშნა, რომ მათი დაშორებიდან უკვე 24 წელი გავიდა და დასრულებულ ამბებზე საუბარი აღარ სურს. მის სიტყვებში იგრძნობა სიმშვიდე, გამოცდილება და სურვილი, წარსულს ზედმეტი ახსნა აღარ დაუბრუნდეს.
თამარ ბუხნიკაშვილისთვის ოჯახი განსაკუთრებული თემაა. მას ორი ქალიშვილი ჰყავს — მარიამი და ანასტასია, რომელთა შორის ასაკობრივი სხვაობა ათი წელია. მსახიობი ამბობს, რომ მეორე შვილის გაჩენა გვიან მოუწია, რადგან თეატრში მუშაობა და გადატვირთული გრაფიკი დიდ დროსა და ენერგიას ითხოვდა. მიუხედავად ამისა, მეორე შვილის ყოლის სურვილი ყოველთვის ჰქონდა. დღეს კი, როდესაც შვილებისა და შვილიშვილების გარემოცვაშია, კარგად იცის, რა დიდი ბედნიერებაა ოჯახური კავშირი და განსაკუთრებით ის განცდა, როცა ადამიანს გვერდით დედმამიშვილი ჰყავს.
მის ცხოვრებაში ბევრი ეტაპი იყო — პროფესიული წარმატება, პირადი გამოცდილება, დედობა, ბებია ყოფნის სიხარული და წლების განმავლობაში დაგროვებული სიმშვიდე. თამარ ბუხნიკაშვილის ისტორია სწორედ იმით არის საინტერესო, რომ მასში არ არის ზედმეტი დრამატიზმი. არის ქალი, რომელმაც სცენაზე უამრავი ცხოვრება ითამაშა, რეალურ ცხოვრებაში კი საკუთარი გზა ღირსეულად, მშვიდად და გულწრფელად გაიარა. მისი სიტყვები წარსულზე თითქოს ბევრს ამბობს: ზოგი ამბავი მთავრდება, მაგრამ მისგან დარჩენილი ადამიანები, სიყვარული და ოჯახი ცხოვრებას ახალ მნიშვნელობას აძლევს.
