მარიამ როინიშვილი იმ ადამიანების რიცხვს მიეკუთვნება, ვის შესახებაც საზოგადოებას ყოველთვის განსაკუთრებული ინტერესი აქვს. ის ცნობილი მუსიკალური ოჯახის შვილია, თამრიკო ჭოხონელიძისა და გია როინიშვილის ოჯახში გაიზარდა და სცენასთან, მუსიკასთან და ყურადღებასთან ადრეული ასაკიდანვე ჰქონდა შეხება. თუმცა ბოლო პერიოდში მის ცხოვრებაში მთავარი თემა არა მხოლოდ პროფესიული გზა, არამედ დედობაა — ყველაზე პირადი, ძლიერი და გარდამტეხი გამოცდილება, რომელმაც მისი ცხოვრება ორ სრულიად განსხვავებულ ეტაპად დაყო.
მარიამი ცოტა ხნის წინ მეორე ქალიშვილის, კირას დედა გახდა. ეს ამბავი მისთვის არა უბრალოდ ოჯახური სიხარული, არამედ ცხოვრების ახალი, უფრო მშვიდი და გააზრებული ეტაპის დასაწყისია. მარიამს უკვე ჰყავს უფროსი ქალიშვილი, ელენე, რომელიც მაშინ შეეძინა, როცა თავად მხოლოდ 20 წლის იყო. სწორედ ამიტომ ამბობს, რომ ელენესთან ერთად თავადაც გაიზარდა — მაშინ დედობა მას უკვე გაცნობიერებული ჰქონდა, მაგრამ ახალგაზრდობის სურვილები, სწავლა, პროფესიული მიზნები და საკუთარი ცხოვრების აწყობის პერიოდი ამ გრძნობას სრულიად სხვა ფერს აძლევდა.
20 წლის ასაკში დედობა ხშირად ნიშნავს, რომ ადამიანი ერთდროულად სწავლობს ორ დიდ რამეს — როგორ იყოს მშობელი და როგორ იპოვოს საკუთარი თავი. მარიამის ცხოვრებაშიც ასე მოხდა. ის მაშინ სწავლობდა, ქმნიდა საკუთარ გზას, ცდილობდა პროფესიულად განვითარებას და ამავდროულად დედის როლს ერგებოდა. ეს გამოცდილება მისთვის მარტივი არ ყოფილა, მაგრამ სწორედ ამ გზამ მისცა ის სიმტკიცე, რომელსაც დღეს უკვე სხვა თვალით უყურებს.
მეორე ქალიშვილის, კირას დაბადებას მარიამი უკვე 35 წლის ასაკში შეხვდა. როგორც თავად ამბობს, ახლა დედობა უფრო ჩამოყალიბებულმა, გამოცდილმა და მშვიდმა მარიამმა მიიღო. თუ ელენესთან ერთად ბევრი რამ პირველად ისწავლა, კირას უკვე ისეთი დედა შეხვდა, რომელსაც მეტი ცოდნა, მეტი შინაგანი სიმყარე და ცხოვრების სხვანაირი ხედვა აქვს. ამ ორ გამოცდილებას შორის განსხვავება სწორედ ის არის, რაც მის ისტორიას განსაკუთრებულად გულწრფელს ხდის.
მარიამის სიტყვებში იგრძნობა, რომ დედობა მისთვის მხოლოდ მოვალეობა არ არის. ეს არის ყველაზე დიდი სიყვარული, რომელიც ადამიანს ცვლის, ზრდის და ხშირად საკუთარ თავზე მეტსაც ასწავლის. ელენემ მას ახალგაზრდობაში ასწავლა პასუხისმგებლობა, მოთმინება და საკუთარი თავის ახალი მხარეების აღმოჩენა. კირამ კი თითქოს უკვე ჩამოყალიბებულ მარიამს სხვა სიმშვიდე და სიღრმე მოუტანა — ისეთი სიხარული, რომელსაც ადამიანი ასაკთან ერთად კიდევ უფრო მკაფიოდ აღიქვამს.
საზოგადოებისთვის მარიამ როინიშვილი ხშირად სცენასთან, მუსიკასთან და ცნობილ ოჯახთან ასოცირდება, მაგრამ მისი ეს ინტერვიუ სხვა მხარეს აჩვენებს. აქ არ არის მხოლოდ ცნობილი ადამიანის ისტორია. ეს არის ქალის ამბავი, რომელმაც ძალიან ახალგაზრდა ასაკში დაიწყო დედობის გზა, ბევრი რამ შვილთან ერთად ისწავლა და წლების შემდეგ უკვე სხვანაირი სიმწიფით შეხვდა მეორედ მოსულ ბედნიერებას.
ყველაზე ემოციური ამ ამბავში სწორედ ისაა, რომ მარიამი საკუთარ გამოცდილებას არ ალამაზებს ზედმეტად. ის არ ამბობს, რომ ყველაფერი მარტივი იყო. პირიქით, მისი მონათხრობიდან ჩანს, რომ დედობა მუდმივი ზრდაა — ხან საკუთარ შვილთან ერთად იზრდები, ხან კი უკვე გაზრდილი ხვდები ახალ სიცოცხლეს. ორივე შემთხვევა თავისებურად ძვირფასია, ორივეს თავისი სირთულე და ბედნიერება აქვს.
მარიამ როინიშვილის ისტორია ბევრ დედას შეიძლება ახლობლად მოეჩვენოს. მასში არის ახალგაზრდობის დაუცველობა, პირველი შვილის გაჩენის დიდი პასუხისმგებლობა, წლების შემდეგ დაბრუნებული დედობის სიხარული და ის განსაკუთრებული განცდა, როცა ხვდები, რომ შვილები მხოლოდ შენგან არ სწავლობენ — შენც მათთან ერთად იცვლები. სწორედ ამიტომ არის ეს ამბავი არა მხოლოდ მარიამის, არამედ ყველა იმ ქალის ისტორია, ვინც დედობაში საკუთარი ცხოვრების ყველაზე დიდ სიყვარულს პოულობს.
