კესარია აბრამიძის გარდაცვალებამ საზოგადოებაში ძლიერი ემოციური რეაქცია გამოიწვია. მისი სახელი ბევრისთვის ასოცირდებოდა სიმამაცესთან, გულწრფელობასთან და საკუთარი თავის გამოხატვის თავისუფლებასთან. თუმცა მის უკან ყოველთვის იდგა ადამიანი, რომლის შესახებ ფართო საზოგადოებამ ცოტა იცოდა — მისი და, ანა აბრამიძე.
ანა პირველად ხმამაღლა ალაპარაკდა დის გარდაცვალების შემდეგ და მისი სიტყვები ბევრისთვის განსაკუთრებით მძიმე და ემოციური აღმოჩნდა. მისი თქმით, კესარია ყოველთვის ოცნებობდა, რომ ერთ დღეს ანა მასთან ერთად სადმე საზოგადოებრივ ღონისძიებაზე წაეყვანა და ყველასთვის გაეზიარებინა მათი ურთიერთობა, მათი ოჯახური კავშირი და ის „დობა“, რომელიც მათ შორის არსებობდა.
ანა იხსენებს, რომ კესარია არასდროს ერიდებოდა საკუთარი სურვილების ხმამაღლა თქმას. მისთვის მნიშვნელოვანი იყო, რომ ადამიანები არ დამალულიყვნენ, არ შერცხვენოდნენ საკუთარ გრძნობებს და არ ეცხოვრათ სხვისი მოლოდინების მიხედვით. სწორედ ამიტომ სურდა, რომ და გვერდით ჰყოლოდა — როგორც მხარდაჭერა, როგორც ოჯახი და როგორც ადამიანი, რომელიც მას ყოველთვის უპირობოდ იღებდა.
დის სიტყვებით, კესარია ხშირად ამბობდა, რომ ერთ დღეს ყველაფერი შეიცვლებოდა და ადამიანები უფრო გახსნილები გახდებოდნენ ერთმანეთის მიმართ. მას სჯეროდა, რომ სიყვარული და გულწრფელობა საბოლოოდ გაიმარჯვებდა სტერეოტიპებსა და ზეწოლაზე. ანასთვის ეს სიტყვები დღეს კიდევ უფრო მტკივნეულად ჟღერს, რადგან ეს ოცნება ბოლომდე ვერ განხორციელდა.
ანა აღნიშნავს, რომ დის დაკარგვამ მას არა მხოლოდ საყვარელი ადამიანი წაართვა, არამედ ხმა, რომელიც ბევრისთვის სიმამაცისა და თავისუფლების სიმბოლო იყო. მისი თქმით, კესარიას ხშირად ესმოდა კრიტიკა, მაგრამ ის არასდროს ნებდებოდა და ყოველთვის ცდილობდა საკუთარი მაგალითით ეჩვენებინა, რომ განსხვავებულობა სისუსტე არ არის.
დღეს ანა ამბობს, რომ მისი მთავარი სურვილია, კესარიას ისტორია არ დაიკარგოს და მისი გზავნილი ადამიანებამდე მივიდეს. ის სურს, რომ საზოგადოებამ გაიხსენოს კესარია არა სკანდალებით, არამედ იმ ღირებულებებით, რომლებსაც ის იცავდა — სიყვარულით, გულწრფელობით და თავისუფლებით.
კესარია აბრამიძე დარჩება ბევრის მეხსიერებაში, როგორც ადამიანი, რომელმაც გაბედა საკუთარი თავის ყოფნა. ანასთვის კი ის ყოველთვის დარჩება უბრალოდ და — ძლიერი, თბილი და ოცნებებით სავსე.
