ნიკოლოზ რაჭველი, ქართული მუსიკალური სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული და საყვარელი ფიგურა, საზოგადოების წინაშე ყოველთვის პროფესიონალიზმითა და დახვეწილობით წარდგება, თუმცა მის მიღმა იმალება ადამიანი, რომლის ცხოვრებაც სავსეა ღრმა ემოციებითა და ოჯახური ისტორიებით. ერთ-ერთ ბოლო ინტერვიუში მაესტრომ საზოგადოებას თავისი ცხოვრების ისეთი დეტალები გაუზიარა, რომელმაც ბევრს გული აუჩუყა. საუბარი შეეხო მის უახლოეს ადამიანს – დედას და იმ უცნაურ, თუმცა გასაგებ შიშს, რომელიც მას წლების განმავლობაში თან სდევდა. როგორც ნიკოლოზ რაჭველი იხსენებს, დედამისს მუდმივად ჰქონდა განცდა და ქვეცნობიერი შიში იმისა, რომ მის შვილს არასოდეს გაჰვლებოდა ეჭვი საკუთარ ბიოლოგიურ წარმომავლობაზე. ეს არ იყო უბრალო შიში, ეს იყო უსაზღვრო სიყვარულიდან გამომდინარე ნერვიულობა, რომ ნიკოლოზს წამითაც არ ეფიქრა, თითქოს ის აყვანილი ან ნაშვილები იყო.
მაესტრო აღნიშნავს, რომ ეს განცდა დედას იმდენად ღრმად ჰქონდა გამჯდარი, რომ ყოველთვის ცდილობდა განსაკუთრებული სითბოთი და ყურადღებით დაემტკიცებინა მათი სისხლისმიერი კავშირი. ნიკოლოზ რაჭველი ინტერვიუში ხაზს უსვამს, რომ მისი და დედის ურთიერთობა ყოველთვის იდეალური იყო, თუმცა დედის ეს შინაგანი შფოთვა მაინც იგრძნობოდა. დედას სურდა, რომ მის შვილს თავი სრულფასოვნად ეგრძნო და არასოდეს გასჩენოდა კითხვები, რომლებიც შესაძლოა სრულიად უსაფუძვლო ყოფილიყო, მაგრამ მაინც ტკივილს მიაყენებდა ოჯახურ იდილიას. ნიკოლოზისთვის ეს აღიარება კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს იმას, თუ რამდენად ძლიერია დედობრივი ინსტინქტი და რამდენად შორს შეიძლება წავიდეს მშობელი, რათა შვილი დაიცვას თუნდაც ყველაზე აბსურდული ფიქრებისგან.
მუსიკოსი იხსენებს ბავშვობის ეპიზოდებს, როდესაც დედა განსაკუთრებით ემოციურად რეაგირებდა ნებისმიერ მსგავს თემაზე. ნიკოლოზ რაჭველი ამბობს, რომ დღეს, როდესაც ის უკვე ზრდასრული და ჩამოყალიბებული ხელოვანია, კარგად ესმის დედის მაშინდელი მდგომარეობა. ეს იყო პერიოდი, როდესაც ოჯახური ფასეულობები და გენეტიკური კავშირი განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებდა საზოგადოებაში. მაესტროს თქმით, დედამისისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო ის, რომ ნიკოლოზს სცოდნოდა – ის არის მისი ნაწილი, მისი სისხლი და ხორცი. ინტერვიუს ეს ნაწილი განსაკუთრებით სენსიტიური აღმოჩნდა მკითხველისთვის, რადგან ნიკოლოზმა შეძლო გადმოეცა ის უხილავი ძაფები, რაც მშობელსა და შვილს შორის არსებობს.
გარდა პირადი ისტორიებისა, მაესტრომ ისაუბრა იმ გავლენაზეც, რაც ოჯახმა და დედის მხარდაჭერამ იქონია მის კარიერულ წინსვლაზე. მისი თქმით, სწორედ ეს ემოციური ზურგი და მუდმივი მზრუნველობა იყო ის საძირკველი, რაზეც მისი წარმატება აიგო. ნიკოლოზ რაჭველის გულახდილობამ კიდევ ერთხელ დაგვანახა, რომ დიდი ხელოვნების მიღმა ყოველთვის დგას დიდი ადამიანური დრამა და სიყვარული. ინტერვიუში ის არაერთხელ უბრუნდება იმ აზრს, რომ დედის შიში სრულიად უსაფუძვლო იყო, რადგან მას არასოდეს შეპარვია ეჭვი დედის სიყვარულში, თუმცა თავად ფაქტი, რომ დედა ამაზე ნერვიულობდა, მისთვის ძალიან ძვირფასი და ამავდროულად სევდიანია. ეს აღიარება არის ერთგვარი პატივისცემის გამოხატვა დედის მიმართ და იმ ყველაფრის დაფასება, რაც მან შვილისთვის გააკეთა.
დასასრულს, ნიკოლოზ რაჭველმა აღნიშნა, რომ ოჯახური საიდუმლოებები თუ შიშები ხშირად სწორედ ის ძალაა, რომელიც ადამიანს აძლიერებს. მისი ისტორია არ არის მხოლოდ ცნობილი ადამიანის ინტერვიუ, ეს არის გაკვეთილი იმაზე, თუ როგორ უნდა გავუფრთხილდეთ მშობლების ემოციებს და რამდენად მნიშვნელოვანია კომუნიკაცია ოჯახის წევრებს შორის. მაესტროს გულახდილობამ კიდევ უფრო დააახლოვა ის თავის მსმენელთან და გულშემატკივართან, რადგან მან აჩვენა თავისი ყველაზე მოწყვლადი და ნამდვილი მხარე.
