ქართველი ტანმოვარჯიშე და ტელესახე ქეთი ხატიაშვილი საზოგადოებისთვის ყოველთვის ასოცირდება სილამაზესთან, დახვეწილობასა და წარმოუდგენელ შრომისმოყვარეობასთან. თუმცა, ამჯერად მან ყურადღება გაამახვილა არა საკუთარ მიღწევებზე, არამედ იმ ფენომენზე, რომელიც ბევრს აინტერესებს: რატომ ხდება, რომ ადამიანები, რომლებმაც ბავშვობა სპორტულ დარბაზებში, კერძოდ კი ტანვარჯიშში გაატარეს, ცხოვრების ნებისმიერ ეტაპზე და ნებისმიერ ახალ სფეროში დიდ წარმატებას აღწევენ? ქეთიმ სოციალურ ქსელში ვრცელი პოსტი გამოაქვეყნა, სადაც დეტალურად ხსნის იმ ფსიქოლოგიურ და ფიზიკურ ფაქტორებს, რომლებიც ყოფილ სპორტსმენებს „წარმატების მანქანებად“ აქცევს. მისი თქმით, ეს ყველაფერი იწყება ძალიან ადრეულ ასაკში, როდესაც სხვა ბავშვები თამაშობენ, ტანმოვარჯიშეები კი უკვე სწავლობენ, რა არის პასუხისმგებლობა, ტკივილის გაძლება და საკუთარ თავზე მუშაობა.
ქეთი ხატიაშვილი აღნიშნავს, რომ ტანვარჯიში არ არის მხოლოდ სპორტი – ეს არის ცხოვრების წესი, რომელიც ადამიანს რკინისებურ დისციპლინას უნერგავს. როდესაც ბავშვი 3-4 წლის ასაკიდან სწავლობს, რომ ყოველი მოძრაობა იდეალური უნდა იყოს და რომ შედეგის მისაღწევად ათასჯერ ერთი და იმავე ელემენტის გამეორებაა საჭირო, მასში ყალიბდება გამძლეობის ისეთი ხარისხი, რომელიც სხვა სფეროებში იშვიათია. „ჩვენ არ ვიცით, რა არის დანებება,“ – მიანიშნებს ქეთი. სწორედ ეს თვისება ეხმარებათ მათ მოგვიანებით ბიზნესში, ტელევიზიაში თუ ნებისმიერ სხვა პროფესიაში. ტანმოვარჯიშეებს აქვთ უნარი, ცივი გონებით მართონ კრიზისული სიტუაციები, რადგან ისინი შეჩვეულები არიან მაქსიმალურ კონცენტრაციას მაშინაც კი, როდესაც სხეული ფიზიკურ ტკივილს განიცდის.
კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორი, რომელსაც ქეთი გამოყოფს, არის დროის მენეჯმენტი და მიზანდასახულობა. სპორტსმენმა იცის, რომ ყოველ წუთს აქვს მნიშვნელობა. მათთვის უცხოა სიზარმაცე, რადგან დარბაზში გატარებული ყოველი საათი მათ გამარჯვებასთან აახლოებდა. როდესაც ყოფილი ტანმოვარჯიშე ახალ საქმეს იწყებს, ის მას უდგება არა როგორც მოყვარული, არამედ როგორც პროფესიონალი, რომლისთვისაც მეორე ადგილი არ არსებობს. ქეთი ხატიაშვილის მოსაზრებით, სპორტმა მათ ასწავლა მარცხის ღირსეულად მიღება და მისგან გაკვეთილის გამოტანა, რაც ნებისმიერი წარმატებული კარიერის საძირკველია. მისი პოსტი ერთგვარი მოტივაცია აღმოჩნდა არა მხოლოდ სპორტსმენებისთვის, არამედ ყველა იმ ადამიანისთვის, ვინც საკუთარ თავში ახალ ძალებს ეძებს. ქეთი ამტკიცებს, რომ ის სიმტკიცე, რომელიც დარბაზში ყალიბდება, სამუდამოდ რჩება ადამიანის ხასიათში და ხდება მისი მთავარი იარაღი ცხოვრებისეულ ბრძოლებში.
