ქართული კინოს ისტორია წარმოუდგენელია იმ რაინდული გამოხედვისა და არისტოკრატიული გარეგნობის გარეშე, რომელსაც ოთარ კობერიძე ატარებდა. ის იყო კაცი, რომელმაც ეპოქა შექმნა და რომლის მიმართ ინტერესი ათწლეულების შემდეგაც არ ნელდება. 1924 წლის 17 დეკემბერს დაბადებული მსახიობის გზა დიდებამდე არ ყოფილა მარტივი – ის გადიოდა ომზე, რთულ წლებსა და დიდ პირად არჩევანზე, რომელმაც საბოლოოდ მისი ბედი განსაზღვრა.
ოთარ კობერიძის დებიუტი კინოში ჯერ კიდევ სკოლის ასაკში, მერვე კლასში მოხდა, როდესაც ნიკოლოზ შენგელაიას ფილმში “შავი მთები” პარტიზანის როლი შეასრულა. თუმცა, ნამდვილი ცხოვრებისეული გამოცდა ფრონტზე ელოდა. 1943 წელს, როდესაც ქვეყანაში შიმშილი და სიბნელე სუფევდა, მესამე კურსის სტუდენტი მოხალისედ წავიდა მეორე მსოფლიო ომში. ბედის ირონიით, წლების შემდეგ, მას სწორედ იმ ადგილებში მოუწია ფილმის გადაღებაზე ყოფნა, სადაც ოდესღაც იარაღით ხელში იბრძოდა. პრაღის განთავისუფლების მონაწილე მსახიობი იხსენებდა, რომ ომში გადარჩა, მაგრამ ეკრანზე არაერთხელ “მოკვდა”.
მისი პოპულარობა გასცდა საქართველოს საზღვრებს. როგორც მისი კოლეგები იხსენებენ, ოთარ კობერიძის მიმართ განსაკუთრებულ ლტოლვას რუსი ქალბატონები გამოხატავდნენ. მსახიობი დოდო ჩოგოვაძე, რომელიც მასთან ერთად “ალადინის ჯადოსნურ ლამპარში” თამაშობდა, აღნიშნავს, რომ ოთარზე ისევე გიჟდებოდნენ, როგორც ფრანგ კინოვარსკვლავ ჟან გაბენზე. მას ჰქონდა ისეთი მომხიბვლელობა, რომელიც იშვიათად გვხვდება – მამაკაცური, ძლიერი და ამავდროულად ძალიან სათუთი.
თუმცა, ოთარ კობერიძის ცხოვრების მთავარი როლი და მთავარი ამბავი მაინც ლია ელიავას უკავშირდება. მათი შეხვედრა “ბაში-აჩუკის” გადასაღებ მოედანზე მოხდა. ოთარი უკვე გამოწყობილი იყო თავის ლეგენდარულ კოსტიუმში, როდესაც ლია დაინახა. მსახიობი იხსენებდა, რომ იმ წამს ენა ჩაუვარდა – ლია მზესავით ანათებდა. ეს იყო სიყვარული ერთი ნახვით, რომელიც დიდ წინააღმდეგობებს წააწყდა. იმ დროს ოთარს ოჯახი ჰქონდა, ლია კი უკვე გაცილებული იყო პირველ ქმარს. იმ პერიოდის საქართველოში ოჯახის დანგრევა და ახალი ურთიერთობის დაწყება დიდ სკანდალთან იყო დაკავშირებული, თუმცა გრძნობა იმდენად ძლიერი აღმოჩნდა, რომ ვერაფერმა შეაჩერა.
მათი წყვილი ქართული კინოს სიმბოლოდ იქცა. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრს ეგონა, ასეთი ვარსკვლავური წყვილი ყოველდღიურ ცხოვრებაში მხოლოდ ფუფუნებით იყო დაკავებული, სინამდვილეში ისინი ძალიან უბრალო და მშრომელი ადამიანები იყვნენ. ლია ელიავა ხშირად ამბობდა, რომ ბევრს მსახიობები მხოლოდ “თეთრხელება” ლამაზმანები ჰგონიათ, მაგრამ სინამდვილეში ისინი ჩვეულებრივად უმკლავდებოდნენ ყოფით სირთულეებს.
ოთარ კობერიძემ დატოვა წარუმატებელი როლების გარეშე გავლილი გზა. “მამლუქი”, “სხვისი შვილები”, “დღე უკანასკნელი, დღე პირველი” – ეს ის ფილმებია, სადაც მან თავისი წარუშლელი კვალი დატოვა. ის დარჩა ადამიანად, რომლისთვისაც ღირსება და სიყვარული უპირველესი იყო. მისი გარდაცვალების შემდეგაც, ის კვლავ რჩება ქართული კინოს იმ რაინდად, რომლის მსგავსიც აღარავინ დაბადებულა.
