ნანუკა გულუამ ინტერვიუში ერთ-ერთი ყველაზე რთული და პირადი პერიოდი გაიხსენა, რომელმაც მისი ცხოვრება სრულიად შეცვალა. როგორც თავად ამბობს, ამ თემაზე საუბარი არასდროს უყვარს, რადგან ძალიან პირადია, თუმცა მაინც გადაწყვიტა დაეფიქსირებინა, თუ როგორ გამოცდამ გადაატარა და რა შეცვალა მასში ამ გამოცდილებამ.
მისი თქმით, იმ მძიმე დღეებში ერთადერთი ფიქრი ჰქონდა – რომ შვილები გაიზრდებოდნენ და თავად ვერ ნახავდა მათ მომავალს. სწორედ ამ შეგრძნებამ და შიშმა მასში დიდი შინაგანი ბრძოლა გამოიწვია. ნანუკა ამბობს, რომ ეს პერიოდი იყო ერთგვარი „ტილისმა“, რომელმაც მას ასწავლა, რამდენად მყიფეა ცხოვრება და რამდენად მნიშვნელოვანია ძალა, რომელიც საკუთარ თავში უნდა იპოვოს ადამიანმა.
გულუას ცხოვრებაში ეს რთული ეტაპი მხოლოდ ფიზიკური სირთულეებით არ შემოიფარგლებოდა. იგი იხსენებს, რომ ემოციური გადატვირთვა ბევრად უფრო მძიმე იყო, ვიდრე რომელიმე ფიზიკური პრობლემა. მას უწევდა ბრძოლა შინაგანი შიშების, უწყვეტი ფიქრებისა და მომავალთან დაკავშირებული გაურკვევლობის წინააღმდეგ. ყველაზე მეტად კი სტკენდა ის აზრი, რომ შესაძლოა მის შვილებს სიცოცხლეშივე ვერ დამშვიდობებოდა, ვერ დაენახა მათი წარმატებები და ვერ გასჩენოდა იმ მნიშვნელოვანი მომენტების თანამონაწილე, რომლებიც თითოეული მშობლის ცხოვრებაში უმნიშვნელოვანესია.
თუმცა, როგორც თავად აღნიშნავს, სწორედ ეს გამოცდილება გახდა გარდამტეხი. ის იძულებული გახდა ესწავლა საკუთარი შესაძლებლობების გადაფასება, სინათლის პოვნა ყველაზე მძიმე დღეებშიც და მადლიერება იმ ადამიანების მიმართ, რომლებიც გვერდით ედგნენ. ნანუკამ განსაკუთრებული მადლობა გადაუხადა ახლობლებს, მეგობრებს და მათ, ვინც მის გვერდით იდგა მაშინ, როდესაც თავად ყველაზე სუსტ მდგომარეობაში იყო.
დღეს ის ამ ისტორიას აღარ მალავს, რადგან მიაჩნია, რომ ასეთი ამბების გაზიარება ბევრ ადამიანს ეხმარება. იგი ხაზს უსვამს, რომ ცხოვრების ურთულესი პერიოდებიც კი შეიძლება იქცეს ძალად, თუ ადამიანს უნარი აქვს არ დანებდეს. ნანუკა გულუა ამბობს, რომ სწორედ ამ გამოცდილებამ ასწავლა, როგორ შეეყვარებინა ყოველდღიურობა, შეეფასებინა ჯანმრთელობა და ოჯახთან გატარებული თითოეული წუთი.
