ტელეწამყვანი ნანუკა ჟორჟოლიანი სოციალურ ქსელში გამოეხმაურა გამორჩეულ ფოტოს — იყენებს ჩარჩოს, სადაც ერთი სურათი არის 2009 წლიდან, მეორე კი 2025 წლიდან. წარწერით „2009 წელი თუ 2025 წელი?“ მან თავისი ვიზუალური ცვლილება და განვითარება წარმოაჩინა.
2009 წელს ტელევიზიაში, როცა მოწყობილი ჰქონდა თავისი საავტორო გადაცემა, ჟორჟოლიანი გამოიყურებოდა საქმიანი და იმაზე უფრო წლების წინ მიმდინარეობდა მისი კარიერა.16 წლის შემდეგ კი — ის კვლავ აქტიურია, შეიცვალა სტილი, იმიჯი და მისი ფოტოებმა დიდი გამოხმაურება დაიმსახურა.
ბიოგრაფიული კადრებით ვიცით, რომ ნანუკა ჟორჟოლიანი დაიბადა 1979 წლის 26 ივნიუსს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ჟურნალისტიკაზე. 2009-დან 2019 წლამდე ჰქონდა გადაცემა „ნანუკას შოუ“; შემდეგ კი „მთავარ არხზე“, დღეს კი „ტვ პირველზე“ საქმიანობს.
შესამჩნევია არა მხოლოდ ვიზუალური ცვლილებები — მაკიაჟი, სამოსი, პოზა — არამედ ბუნებრივი ჩარჩო, რომელიც წლების განმავლობაში დამკვიდრდა სტუდის ფოტოებიდან სოციალური ქსელის ფოტომომენტებამდე.
მომხიბვლელია ისიც, რომ ასეთი პოსტი არა მარტო წარსულს ეხმიანება, არამედ შრომისა და თვითგანვითარების გზას მოიცავს: ის გვიჩვენებს, რომ კვდომად არ უყვარს მხოლოდ სუპერ ვარსკვლავობა, არამედ მუდმივი მოქმედებაა.
მომხმარებლების კომენტარებში ხშირად წერენ, რომ „გოგონა კარგია, მაგრამ ასეთი ცვლილებები რამდენად ბუნებრივია“ ან „სტილი იმდენად სხვაა, ცოტა იმდაგვარია, როგორც ცნობილი სელებრითი“. კითხვებზე კი თავად ჟორჟოლიანი შეუძლია უპასუხოს და აშკარაა: ფოტოები თავადვე განათავსა და ჩანდა თვითირონია წარწერაში.
უახლოეს დღეებში ფოტოები კვლავ ფართოდ გავრცელდა — როგორც ერთგვარი “წუთიერად დაბრუნებული” წარსული. ამ მიმართულებით ბევრი ჟურნალისტიც დაინტერესდა და სწორედ ასე გახდა ერთგვარი ტრენდული თემად: „რამდენად შეუძლია ადამიანს თავად შექმნას ვიზუალი, რომ 16 წლის შემდეგაც იგრძნობოდეს კომფორტულად, მოდურად და აქტიურად?“
ამ სტატიაში თითოეულ თქვენგანს შესაძლებლობა გეძლევათ დაგინახოთ ერთგვარი შთაგონება: ასაკი არ ნიშნავს შეწყვეტას, გადახედვა წარსულს აზღვევს, ახალი სტილი — კი აწმყოს. ასევე: ნუ დაგავიწყდებათ, რომ ფოტო მხოლოდ კადრი არ არის — ის არის სამკითხავი ფორა, რომელიც გვიჩვენებს შეცვლილ, მზირებულ, ავტონომიურ ადამიანს.
