ადრიანო ჩელენტანოსა და კლაუდია მორის სიყვარულის ისტორია იტალიური კინოს ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ და ხანგრძლივ ურთიერთობად ითვლება. მათი კავშირი უკვე ათწლეულებია საზოგადოების ინტერესის ცენტრშია, რადგან ეს არ ყოფილა მხოლოდ ცნობილი ადამიანების ქორწინება. ეს იყო ამბავი ვნების, სიჯიუტის, ღალატის, პატიებისა და იმ ძლიერი გადაწყვეტილების შესახებ, რომელმაც ორი ადამიანი მძიმე გამოცდის შემდეგაც ერთად დატოვა.
მათი პირველი შეხვედრა 1963 წელს, ფილმის Uno strano tipo-ს გადაღებებზე მოხდა. მაშინ კლაუდია მორი ჯერ კიდევ ძალიან ახალგაზრდა მსახიობი იყო, ადრიანო ჩელენტანო კი უკვე პოპულარული მომღერალი და მსახიობი, რომელსაც სცენაზეც და ეკრანზეც განსაკუთრებული ენერგია ჰქონდა. თუმცა, როგორც ხშირად ხდება დიდ სიყვარულში, ყველაფერი ერთი შეხედვით არ დაწყებულა. კლაუდია მაშინვე არ მოხიბლულა ჩელენტანოს ქარიზმით და მის მიმართ თავიდან საკმაოდ თავშეკავებული იყო.
ამბობენ, რომ მათ შორის ნაპერწკალი მოულოდნელმა შემთხვევამ გააჩინა. გადაღებების დროს ტექნიკურმა ინციდენტმა გარემო შეცვალა და სწორედ ამ დაძაბულ მომენტში ჩელენტანომ კლაუდიას ყურადღება სხვანაირად მიიქცია. ნელ-ნელა ურთიერთობა გაღრმავდა, ხოლო 1964 წელს წყვილმა იქორწინა. მათი ქორწინება თითქოს იდეალური ზღაპრის დასაწყისს ჰგავდა, მაგრამ რეალობა ბევრად უფრო რთული აღმოჩნდა.
წლების განმავლობაში კლაუდია მორი ჩელენტანოსთვის მხოლოდ მეუღლე არ ყოფილა. ის გახდა მისი მთავარი საყრდენი, პარტნიორი, ოჯახური სიმშვიდის დამცველი და ქალი, რომელმაც საკუთარი ადგილი ქმრის ჩრდილში კი არა, მის გვერდით იპოვა. კლაუდია კარიერაშიც აქტიური იყო, მოგვიანებით კი ჩელენტანოს შემოქმედებით და საქმიან ცხოვრებაშიც მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა. სწორედ ამ ერთგულებამ შექმნა მათი წყვილის ძლიერი იმიჯი.
მაგრამ ყველაზე მძიმე გამოცდა მაშინ დადგა, როცა ჩელენტანოს ცხოვრებაში ორნელა მუტი გამოჩნდა. იტალიური კინოს ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი და პოპულარული მსახიობი ჩელენტანოსთან ერთად ფილმებში გამოჩნდა, მათ შორის განსაკუთრებით ცნობილი გახდა Il bisbetico domato. ეკრანზე მათი ქიმია იმდენად ძლიერი იყო, რომ მაყურებელი მალევე ალაპარაკდა რეალურ გრძნობებზე. მოგვიანებით თავად მუტიმაც აღიარა, რომ მათ შორის რომანი არსებობდა, რამაც ძველი ისტორია კიდევ უფრო ხმაურიანი გახადა.
ეს ამბავი კლაუდია მორისთვის უმძიმესი დარტყმა იყო. საზოგადოება ელოდა სკანდალს, ხმაურიან დაშორებას და საბოლოო განშორებას, თუმცა კლაუდიამ სრულიად სხვა გზა აირჩია. მან არ დაუწყო ქმარს საჯარო ომი, არ აქცია პირადი ტრაგედია შურისძიების სცენად და, როგორც ჩანს, საკუთარ თავში იპოვა ძალა, რომ ოჯახი შეენარჩუნებინა. სწორედ ამ ნაბიჯმა გადააქცია იგი ბევრის თვალში არა უბრალოდ მოტყუებულ ქალად, არამედ ძლიერ ადამიანად, რომელმაც ტკივილს ღირსებით უპასუხა.
ჩელენტანო საბოლოოდ ოჯახში დაბრუნდა. მისი და მორის ურთიერთობა გაგრძელდა, ხოლო ორნელა მუტისთან დაკავშირებული ამბავი მათი ქორწინების ყველაზე ხმაურიან, მაგრამ არა დამანგრეველ ეპიზოდად დარჩა. წლების შემდეგ ეს ისტორია ხშირად იხსენება არა მხოლოდ როგორც სკანდალი, არამედ როგორც მაგალითი იმისა, რამდენად რთული შეიძლება იყოს სიყვარული, როცა მას დიდება, ცდუნება და საზოგადოების მუდმივი ყურადღება ახლავს.
დღეს ჩელენტანოსა და კლაუდია მორის კავშირი ბევრისთვის სიყვარულის უჩვეულო სიმბოლოდ რჩება. ეს არ არის უნაკლო ზღაპარი, სადაც ყველაფერი თავიდან ბოლომდე მშვიდად მიდის. პირიქით, ეს არის ამბავი, რომელშიც იყო ტკივილი, სისუსტე, შეცდომა და ძალიან დიდი პატიება. ალბათ სწორედ ამიტომ არ კარგავს ეს ისტორია ძალას — რადგან მასში იდეალური ადამიანების კი არა, რეალური ადამიანების სიყვარული ჩანს.
