თამუნა მუსერიძის სახელი ქართულ საზოგადოებაში უკვე დიდი ხანია მხოლოდ ტელეჟურნალისტობას აღარ უკავშირდება. მისი საქმიანობა ბევრისთვის იმედის, სიმართლის ძიებისა და დაკარგული ოჯახური კავშირების დაბრუნების სიმბოლოდ იქცა. წლების განმავლობაში ის ადამიანებს ეხმარებოდა ბიოლოგიური მშობლების, შვილების, დების, ძმებისა და ნათესავების პოვნაში, ხოლო ახლა მისი შრომა საერთაშორისო დონეზეც აღიარეს — თამუნა მუსერიძე გახდა პირველი ქართველი, რომელიც იანუშ კორჩაკის სახელობის პრემიის ლაურეატებს შორის მოხვდა.
ეს ჯილდო განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებს, რადგან იანუშ კორჩაკის სახელი ბავშვთა უფლებების დაცვას, ჰუმანურობასა და ადამიანური ღირსების პატივისცემას უკავშირდება. კორჩაკი იყო პედაგოგი, ექიმი და მოაზროვნე, რომელმაც საკუთარი ცხოვრება ბავშვების დაცვასა და მათ მიმართ თანასწორი, ღირსეული დამოკიდებულების იდეას მიუძღვნა. სწორედ ამიტომ, მისი სახელობის პრემიები სხვადასხვა ქვეყანაში იმ ადამიანებს გადაეცემათ, ვინც ბავშვებისთვის, ოჯახებისთვის და საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვან საქმეს აკეთებს.
თამუნა მუსერიძის შემთხვევაში ეს აღიარება მხოლოდ პირადი წარმატება არ არის. ეს არის ისტორიული მომენტი ქართული საზოგადოებისთვისაც, რადგან პირველად ქართველი აღმოჩნდა იმ ადამიანებს შორის, რომელთა საქმიანობა საერთაშორისო ჰუმანიტარულ ღირებულებებს უკავშირდება. მისი გზა არ ყოფილა მარტივი — პირადი ტკივილიდან დაწყებული, ათასობით ადამიანის მძიმე ისტორიასთან შეხებით დასრულებული, თამუნამ თავისი გამოცდილება სხვების დასახმარებლად გამოიყენა.
მისი ისტორია ბევრს ახსოვს: თამუნამ წლების შემდეგ გაიგო, რომ ნაშვილები იყო, შემდეგ კი დაიწყო საკუთარი ფესვების ძიება. ეს პროცესი მხოლოდ პირად ძიებად არ დარჩენილა. მან შექმნა სივრცე, სადაც ადამიანები ერთმანეთს პოულობდნენ, ეძებდნენ წარსულს, პასუხებს, ოჯახურ კავშირებს და ზოგჯერ ისეთ სიმართლესაც, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში დამალული იყო. სწორედ ამ საქმიანობამ მისცა ხმა იმ ადამიანებს, რომელთა ისტორიებიც ხშირად ჩუმად რჩებოდა.
მისი სიტყვები განსაკუთრებით ემოციურად ჟღერს მაშინ, როცა დიუშენის სინდრომის მქონე ბავშვებზე საუბრობს. თამუნა ამბობს, რომ ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ, რისი გაკეთებაც შეუძლია, არის ის, რომ რაც შეიძლება მეტ ადამიანს გააგებინოს, რა პრობლემების წინაშე დგანან ეს ბავშვები და მათი ოჯახები. ეს მიდგომა კარგად აჩვენებს მის მთავარ თვისებას — პირადი პოპულარობა მისთვის მიზანი არ არის, უფრო მნიშვნელოვანია ყურადღების მიქცევა იმ თემებზე, რომლებიც საზოგადოებრივ მხარდაჭერას საჭიროებს.
იანუშ კორჩაკის პრემია სწორედ ასეთ ადამიანურ ბრძოლებს უკავშირდება. ის არ არის მხოლოდ ფორმალური ჯილდო ან ლამაზი სტატუსი ბიოგრაფიაში. ეს არის აღიარება იმ საქმისა, რომელიც ხშირად ტკივილთან, სირთულესთან, წინააღმდეგობასთან და დიდ ემოციურ პასუხისმგებლობასთან არის დაკავშირებული. თამუნა მუსერიძის საქმიანობაც ასეთია — ის ეხება ბავშვებს, მშობლებს, წარსულში დაკარგულ კავშირებს და იმ სიმართლეს, რომელიც ბევრ ადამიანს მთელი ცხოვრება აწუხებს.
ამ გამარჯვებამ კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ ერთი ადამიანის მონდომება შეიძლება ძალიან დიდ საზოგადოებრივ პროცესად გადაიქცეს. თამუნა მუსერიძემ საკუთარი ცხოვრების რთული ეტაპი სხვების დახმარების ძალად აქცია. მისმა შრომამ, სიმტკიცემ და ადამიანების ისტორიებისადმი ერთგულებამ დღეს უკვე საქართველოს ფარგლებსაც გასცდა და საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა.
თამუნა მუსერიძის ისტორიული მიღწევა მხოლოდ ჯილდოს მიღება არ არის. ეს არის გზავნილი, რომ ბავშვების უფლებებზე, ოჯახურ სიმართლეზე და ადამიანურ ღირსებაზე საუბარი არასდროს არის მცირე საქმე. ეს არის მაგალითი იმისა, როგორ შეიძლება პირადმა ტკივილმა საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი მისია შექმნას — და როგორ შეიძლება ეს მისია მსოფლიოს ყურადღების ცენტრშიც მოექცეს.
