მაკა მახარაძემ გადაცემაში „პროექცია“ სტუმრობისას ერთ-ერთი ყველაზე თბილი, მოულოდნელი და სახალისო ბავშვობის ისტორია გაიხსენა, რომელმაც მაყურებლის ყურადღება მაშინვე მიიპყრო. ქორეოგრაფმა და ბალერინამ გულწრფელად თქვა, რომ მისი პირველი სიყვარული ლეგენდარული მსახიობი რამაზ ჩხიკვაძე იყო. ეს ფრაზა ზოგისთვის მხოლოდ ხუმრობად ჟღერს, მაგრამ მაკას მონათხრობში იგრძნობა ბავშვობის ის სუფთა, გულწრფელი და ცოტა თეატრალური ემოცია, რომელიც წლების შემდეგაც ღიმილს იწვევს.
როგორც მახარაძე ჰყვება, მაშინ სულ პატარა იყო — ხუთი თუ ექვსი წლის. იმ პერიოდში რამაზ ჩხიკვაძე ხშირად თამაშობდა შეყვარებულ გმირებს, სცენაზე კი სიყვარულის, ემოციისა და სითბოს დიდი დოზა იყო. პატარა მაკაც ერთ-ერთ სპექტაკლში მონაწილეობდა, სადაც დედისა და მამის გმირები გაცილებულები იყვნენ, ხოლო დედას სიყვარულის ხაზი სწორედ რამაზის პერსონაჟთან ჰქონდა. ბავშვური აღქმით ეს ყველაფერი იმდენად ძლიერი და შთამბეჭდავი აღმოჩნდა, რომ მაკასთვის ჩხიკვაძე ნამდვილი სიყვარულის სიმბოლოდ იქცა.
ისტორია კიდევ უფრო სახალისო ხდება იმ მომენტში, როცა დედამ რამაზ ჩხიკვაძეს უთხრა, რომ პატარა მაკა მასზე იყო შეყვარებული. მსახიობმა კი პასუხად ისეთი ფრაზა უთხრა, რომელიც წლების შემდეგაც დაუვიწყარ მოგონებად დარჩა: „რა თქმა უნდა, მე დაგელოდები“. სწორედ ამ სიტყვებმა გადააქცია ბავშვობის პატარა გატაცება თბილ ამბად, რომელსაც მაკა მახარაძე დღესაც სიყვარულით და იუმორით იხსენებს.
მაკა მახარაძის თქმით, როცა მან ეს ამბავი ერთ-ერთ გადაცემაში მოყვა, სოციალურ ქსელში კრიტიკული კომენტარებიც გამოჩნდა. ვიღაცისთვის მიუღებელი აღმოჩნდა, რომ ზრდასრულმა ქალმა საჯაროდ თქვა — „რამაზ ჩხიკვაძე ჩემი პირველი სიყვარული იყო“. თუმცა სინამდვილეში ამ ისტორიაში უხერხული არაფერი ჩანს. ეს არის ბავშვობის გულწრფელი გრძნობა, რომელიც არ უკავშირდება სკანდალს, არამედ იმ საოცარ ძალას, რაც დიდ მსახიობებს აქვთ — მათ შეუძლიათ ბავშვსაც კი დააჯერონ სცენური სიყვარულის სიმართლე.
მაკა მახარაძე ქართული კულტურისთვის კარგად ნაცნობი ოჯახიდან მოდის. ის კოტე მახარაძისა და მედეა ჩახავას ქალიშვილია, თუმცა თავად ყოველთვის ხაზს უსვამდა, რომ მისი მთავარი პროფესიული გზა ბალეტს უკავშირდებოდა. მან თბილისის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი დაამთავრა, სტაჟირება მოსკოვის დიდ თეატრთან არსებულ ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში გაიარა და შემდეგ ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის სოლისტი გახდა.
ბავშვობაში მაკას ოცნებები ორად იყოფოდა — დღისით ექიმობა უნდოდა, საღამოს კი ბალერინობა. ოჯახში ხელოვნებისადმი განსაკუთრებული დამოკიდებულება იყო, ბალეტი კი მისთვის მხოლოდ პროფესია არ გამხდარა; ეს იყო ცხოვრების სტილი, მკაცრი დისციპლინა და დიდი სიყვარული. მოგვიანებით, საბალეტო კარიერის დასრულების შემდეგ, მან პედაგოგობას მიჰყო ხელი, შექმნა საკუთარი საბალეტო სტუდია და დღემდე არაერთი თაობისთვის ცეკვისა და სცენის სიყვარულის გადაცემას აგრძელებს.
მიუხედავად იმისა, რომ მაკა მახარაძე არაერთ ფილმშიც გამოჩნდა, თავად ყოველთვის ამბობდა, რომ მისი ცხოვრების მთავარი საქმე მაინც ბალეტი იყო. მისი მონათხრობი რამაზ ჩხიკვაძეზე კი კიდევ ერთხელ აჩვენებს, რამდენად მჭიდროდ იყო მისი ბავშვობა, ოჯახი, თეატრი და სცენა ერთმანეთთან დაკავშირებული. ეს ამბავი არა სკანდალი, არამედ ძალიან ადამიანური, თბილი და ღიმილისმომგვრელი მოგონებაა — პატარა გოგონას პირველი აღფრთოვანება დიდი მსახიობის მიმართ, რომელიც ქართულ თეატრში სიყვარულის, ნიჭისა და ძლიერი სცენური ენერგიის სიმბოლოდ დარჩა
