მსოფლიო ჩემპიონი, ილია თოფურია, რომელმაც სახელი დაუნდობელი ბრძოლებითა და ურყევი თავდაჯერებულობით გაითქვა, ამჯერად სრულიად სხვა ამპლუაში წარსდგა საზოგადოების წინაშე. მისმა ბოლო ინტერვიუმ, სადაც ის პირად ცხოვრებაზე, განქორწინებასა და ოჯახურ ღირებულებებზე საუბრობს, კიდევ ერთხელ დაგვანახა, რომ ყველაზე ძლიერი მებრძოლების მიღმაც კი ჩვეულებრივი ადამიანური ემოციები და რთული გამოცდილებები დგას. ილია პირდაპირ და ყოველგვარი მიმალვის გარეშე საუბრობს იმ პერიოდზე, რომელიც მისთვის ერთ-ერთი ყველაზე რთული აღმოჩნდა — ეს არის განქორწინება, პროცესი, რომელმაც მას ბევრი რამ ასწავლა საკუთარ თავსა და ურთიერთობებზე. მებრძოლი აღიარებს, რომ მიუხედავად იმ წარმატებისა, რომელსაც სპორტში მიაღწია, პირად ცხოვრებაში შეცდომებისგან დაზღვეული არავინაა. მისი თქმით, განქორწინებამ მას დაანახა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ადამიანური სიახლოვე და რამდენად ფრთხილად უნდა მოვეკიდოთ იმ გადაწყვეტილებებს, რომლებიც ჩვენს მომავალს განსაზღვრავს.
ინტერვიუს ერთ-ერთი ყველაზე ემოციური და საინტერესო ნაწილი დედასთან ურთიერთობას ეხება. ილია ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ ახლა, გადასახედიდან, ხვდება, რამდენად მართალი იყო დედამისი ბევრ საკითხში. „დედაჩემს უნდა მოვუსმინო და დავუჯერო“ — ეს სიტყვები ერთგვარი გვიანი აღიარებაა იმისა, რომ მშობლების ინტუიცია ხშირად იმაზე მეტს ხედავს, ვიდრე ჩვენ ახალგაზრდულ ასაკში. მებრძოლი ყვება, რომ დედა ყოველთვის იყო მისი დასაყრდენი და ადამიანი, რომელიც ყველაზე კრიტიკულ მომენტებშიც კი სწორ გზას უჩვენებდა, თუმცა, როგორც ხშირად ხდება, ამ რჩევების ფასი მხოლოდ დროთა განმავლობაში, საკუთარი შეცდომების ხარჯზე გააცნობიერა. დღეს ილიასთვის ოჯახი არის ის წმინდა ადგილი, სადაც ის სიმშვიდესა და ენერგიას პოულობს ახალი გამარჯვებებისთვის. ის თვლის, რომ სწორედ წარსული გამოცდილება, თუნდაც მტკივნეული, ეხმარება მას გახდეს უკეთესი მამა და უკეთესი ადამიანი.
ილია თოფურია ასევე საუბრობს იმაზე, თუ როგორ აისახება მისი პირადი ცხოვრება მის პროფესიულ კარიერაზე. ის მიიჩნევს, რომ მორალური სიმტკიცე და შინაგანი წონასწორობა ისეთივე მნიშვნელოვანია ბრძოლისთვის, როგორც ფიზიკური მომზადება. განქორწინების შემდეგ მან გადააფასა პრიორიტეტები და მიხვდა, რომ ნამდვილი ძალა არა მხოლოდ დარტყმის მოგერიებაში, არამედ საკუთარი სისუსტეების აღიარებაშიცაა. მისი გულწრფელობა ბევრისთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა, რადგან ჩვენ მას მივეჩვიეთ, როგორც მებრძოლს, რომელიც არასოდეს იხევს უკან. თუმცა, ამ ინტერვიუთი მან დაამტკიცა, რომ მისი სიძლიერე სწორედ მის სიმართლეშია. ილია მოუწოდებს სხვებსაც, რომ მეტი ყურადღება დაუთმონ მშობლების რჩევებს და არ ეშინოდეთ ცხოვრებისეული მარცხის, რადგან თითოეული დაცემა არის შანსი, რომ უფრო ძლიერი წამოდგე. მისი ისტორია არის მაგალითი იმისა, რომ წარმატება მხოლოდ ოქროს ქამრებით არ იზომება — ნამდვილი გამარჯვება საკუთარ თავზე გამარჯვება და იმ ადამიანების დაფასებაა, ვინც უპირობოდ გვიდგას გვერდით.
