ნიკო კვარაცხელიას სახელი საქართველოში უკვე დიდი ხანია გასცდა მხოლოდ წარმატებული ტექნოლოგიური სტარტაპერის ფარგლებს და იქცა სიმბოლოდ იმ დიდ პოტენციალისა და იმედისა, რომელიც ასე ტრაგიკულად და უსამართლოდ გაწყდა. მისი მკვლელობა ერთ-ერთი ისეთი მოვლენაა, რომელმაც საზოგადოების მეხსიერებაში წარუვლელი კვალი დატოვა. თუმცა, ყველაზე მძიმე ეს ტვირთი მისი ოჯახის წევრებისთვისაა, რომლებიც ყოველდღიურად ცდილობენ ისწავლონ ცხოვრება იმ უდიდესი დანაკლისით, რასაც ნიკოს არყოფნა ჰქვია. ლიკა კვარაცხელია, რომელიც ხშირად აზიარებს ძმის შესახებ მოგონებებსა და ემოციებს, მორიგ გულახდილ პოსტს აქვეყნებს, სადაც ნათლად ჩანს, რომ დრო, რომელიც თითქოს ყველაფრის მკურნალია, ამ შემთხვევაში უძლური აღმოჩნდა.
ლიკა კვარაცხელიას სიტყვები – „ამას ვერანაირი წლები თუ გამოძიება ვერ გაანელებს“ – არის პირდაპირი გამოძახილი იმ შინაგანი მდგომარეობისა, რომელშიც ოჯახი იმყოფება. ხშირად საზოგადოება ელოდება, რომ სამართლებრივი პროცესების დასრულება ან წლების გასვლა ტკივილს დააამებს, მაგრამ ლიკა ხაზს უსვამს, რომ ნიკოსნაირი ადამიანის დაკარგვა არ არის მხოლოდ პირადი ტრაგედია, ეს არის მუდმივი დანაკლისი, რომელიც არ ექვემდებარება არანაირ რეგულაციას თუ დროს. მისი წერილი სავსეა იმ სითბოთი, რომელიც მხოლოდ და-ძმურ ურთიერთობას ახასიათებს, და იმავდროულად, იმ უსაზღვრო სევდით, რომელსაც სამართლიანობის მოლოდინი და დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა იწვევს. ნიკო კვარაცხელია არ იყო მხოლოდ ციფრული პლატფორმის დამფუძნებელი, ის იყო იდეოლოგი, ადამიანი, რომელსაც სჯეროდა უკეთესი მომავლის და რომელიც თავისი ენერგიით აერთიანებდა გარშემომყოფებს.
სტატიაში განხილული ემოციური მიმართვა კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ ნიკოს საქმე არ არის მხოლოდ კრიმინალური ქრონიკის ნაწილი. ეს არის ამბავი ადამიანზე, რომელმაც მოასწრო ძალიან ცოტა დროში ბევრის გაკეთება, მაგრამ ვერ მოასწრო თავისი მთავარი ოცნებების რეალიზება. ლიკა კვარაცხელიას პოსტში იგრძნობა ის სიმტკიცე, რომლითაც ოჯახი ნიკოს სახელს უფრთხილდება. ისინი არ აძლევენ უფლებას დროს, რომ დაავიწყოს საზოგადოებას ის ღირებულებები, რისთვისაც ნიკო იბრძოდა. ლიკა წერს, რომ ვერანაირი გამოძიება ვერ დააბრუნებს იმ სითბოსა და მხარდაჭერას, რომელსაც ძმისგან იღებდა. ეს არის ერთგვარი მანიფესტი იმისა, რომ სიყვარული სიკვდილზე ძლიერია, მაგრამ ტკივილი, რომელიც ამ სიყვარულს ახლავს, მუდმივი თანამგზავრი ხდება.
დღეს, როდესაც ტექნოლოგიური სამყარო და ქართული სტარტაპ ეკოსისტემა წინ მიიწევს, ნიკო კვარაცხელიას ნაკვალევი მაინც ყველგან იგრძნობა. თუმცა, მისი ოჯახისთვის ეს წარმატებები მხოლოდ მწარე მოგონებაა იმისა, თუ რისი გაკეთება შეეძლო მას კიდევ. ლიკა კვარაცხელიას გულწრფელობა სოციალურ ქსელში ბევრისთვის ნუგეშია, ბევრისთვის კი – შეხსენება, რომ სამართლიანობა მხოლოდ სასამართლო დარბაზებში არ მიიღწევა. სამართლიანობა ნიკოს სახელის უკვდავყოფასა და იმ საქმეების გაგრძელებაშია, რომლებიც მან დაიწყო. მისი სიტყვები, რომელიც სავსეა ტკივილით, არის მოწოდება, რომ არასოდეს შევეგუოთ ძალადობას და მუდამ გვახსოვდეს ისინი, ვინც სამყაროს უკეთესობისკენ შეცვლას ცდილობდა, თუნდაც ეს მათ სიცოცხლის ფასად დაჯდომოდათ. ლიკა კვარაცხელიას ეს პოსტი კიდევ ერთი დასტურია იმისა, რომ ნიკოს ხსოვნა არასოდეს გაფერმკრთალდება, მიუხედავად იმისა, თუ რამდენი წელი გავა ტრაგედიიდან.
