ავტანდილ ცქვიტინიძე იმ ადამიანთა რიცხვს მიეკუთვნება, ვინც საზოგადოებაში წლების განმავლობაში პატივისცემითა და სიყვარულით სარგებლობდა. მისი პროფესიული გზა, ადამიანური დამოკიდებულებები და საჯარო გამოსვლები ხშირად აღიქმებოდა როგორც მაგალითი, თუმცა ერთმა მოულოდნელმა სტატუსმა მისი ცხოვრება და საზოგადოების დამოკიდებულება საგრძნობლად შეცვალა.
ერთ დღეს ის აღარ იყო უბრალოდ ავტორიტეტული პიროვნება თავისი სფეროში — საზოგადოებამ ის ოლიგარქის სიძედ აღიქვა. ეს სტატუსი, როგორც თავად ამბობს, არ იყო მისი არჩევანი, მაგრამ სწორედ ამ ფაქტმა ბევრი რამ გამოავლინა მის გარშემო არსებული ურთიერთობების შესახებ. ადამიანები, რომლებიც მანამდე გულწრფელ პატივისცემას გამოხატავდნენ, მოულოდნელად შეიცვალნენ. ზოგი მეტად დაახლოებას ცდილობდა, ზოგიც — დისტანციას იჭერდა.
ცქვიტინიძე გულახდილად საუბრობს იმ შინაგან კონფლიქტზე, რომელიც ამ ცვლილებებმა გამოიწვია. მისი თქმით, ყველაზე დიდი პრობლემა დღემდე ის არის, რომ ხშირად ვერ ხვდება, ვინ არის მის გვერდით გულწრფელად და ვინ — მხოლოდ სტატუსის გამო. ეს გაურკვევლობა მას აიძულებს მუდმივად აკონტროლოს საკუთარი ემოციები და გადაწყვეტილებები.
ინტერვიუში ის ეხება პირად განცდებსაც — როგორ რთულია, როცა საზოგადოება შენს პიროვნებას არა შენი საქმისა და ღირებულებების, არამედ ოჯახური კავშირების მიხედვით აფასებს. მისთვის ეს იყო გაკვეთილი, რომელმაც ასწავლა ადამიანების ფრთხილად შეფასება და რეალური ურთიერთობების გაფილტვრა.
ავტანდილი ხაზს უსვამს, რომ მიუხედავად ყველაფრისა, ცდილობს დარჩეს საკუთარ თავთან ერთგული. ის არ უარყოფს მიღებულ გამოცდილებას, მაგრამ აღიარებს, რომ ეს გზა მარტივი არ ყოფილა. საზოგადოებრივი სტატუსი შეიძლება შეიცვალოს ერთ დღეში, თუმცა ადამიანის ხასიათი სწორედ ასეთ მომენტებში იკვეთება.
დღეს ცქვიტინიძე ცდილობს ცხოვრება ნაკლები ილუზიებით და მეტი სიფრთხილით გააგრძელოს. მისთვის მთავარი აღარ არის ის, რას ფიქრობს საზოგადოება, არამედ ის, რომ თავად იცოდეს, ვინ არის და რა ფასეულობებს ემსახურება. ეს გულახდილი აღიარება ბევრისთვის შეიძლება სარკედ იქცეს — იმის დასანახად, თუ რამდენად მყიფეა პოპულარობა და რამდენად მნიშვნელოვანია საკუთარი იდენტობის შენარჩუნება.
