საქართველოს რაგბის ნაკრების კაპიტანი მერაბ შარიქაძე კვლავაც რჩება საზოგადოების ყურადღების ცენტრში, თუმცა ამჯერად ფოკუსში მხოლოდ მისი სპორტული ოსტატობა კი არა, არამედ ის ოჯახური ემოციებიც მოხვდა, რომლებიც მატჩის დასრულების შემდეგ გადაიცა. ეს იყო იმ იშვიათ შემთხვევათა შორის, როცა პირდაპირი ეთერის კამერები არა მხოლოდ გამარჯვების სიხარულს აფიქსირებდნენ, არამედ იმ გულწრფელ და ნამდვილი განცდების ნაკადს, რომელიც მისი მეუღლის სახეზეც გამოიკვეთა.
მატჩი, რომელიც ქართველი გულშემატკივრებისთვის განსაკუთრებით ემოციური აღმოჩნდა, დასრულებისთანავე იქცა სცენად, სადაც სპორტი და პირადი ცხოვრება ერთ მთლიან ისტორიად გადაიქცა. კამერებმა დააფიქსირეს მერაბ შარიქაძის მეუღლე, რომელიც მთელი მატჩის განმავლობაში განიცდიდა თითოეულ წუთს, თითოეულ შეჯახებასა და ბრძოლას. თამაშის დასრულებისთანავე კი მის სახეზე ერთდროულად ჩანდა შეშფოთებისგან გათავისუფლება, სიხარული, სიამაყე და ცრემლი, რომელიც ვერ დამალა.
მერაბი ტრიბუნებთან რომ მიუახლოვდა, ოჯახი იქვე ელოდა. სწორედ ამ მომენტში დაიწყო ის ემოციური მონაკვეთი, რომელმაც დიდი გამოხმაურება გამოიწვია. მეუღლის მხურვალე მოხვევა, მისი თვალები, რომლებიც სითბოთი და მადლიერებით ანათებდა, და მერაბის მშვიდი, თითქმის ჩუმი სიტყვები, თითქოს ერთმანეთისთვის თქმული – ეს იყო სცენა, რომელმაც გულშემატკივრებს კიდევ ერთხელ დაანახა, რომ ბალახზე მიმდინარე ბრძოლა სპორტსმენის ცხოვრებაში მხოლოდ ერთი ნაწილია. მეორე ნაწილი კი არის ის უკან მდგომი ძალა, რომელიც უხილავად, მაგრამ ძლიერად უჭერს მხარს.
ამ ემოციურმა კადრებმა საზოგადოებაში დიდი გამოხმაურება ჰპოვა. ადამიანები წერენ, რომ სწორედ ეს არის ნამდვილი სპორტი – გამარჯვება, რომელიც არა მხოლოდ ქულებით იზომება, არამედ იმ ემოციებით, რომლებიც საბოლოო სასტვენის შემდეგ იწყება. ბევრი აღნიშნავს, რომ შარიქაძის მეუღლის რეაქციამ კიდევ ერთხელ გამოკვეთა, რამდენად მნიშვნელოვანია სპორტსმენის ცხოვრებაში ოჯახის სიყვარული და თანადგომა.
ემოციებით სავსე ამ სცენას ბევრი „დღის კადრად“ აფასებს. გულწრფელი რეაქციები, სითბო, სიყვარული და გულში ატანილი ნერვიულობა ერთ მომენტში გადაიქცა ბედნიერების უზარმაზარ ენერგიად, რომელიც პირდაპირ კამერებში აისახებოდა. მერაბ შარიქაძე კი თითქოს კიდევ ერთხელ დაგვიმტკიცა, რომ გამარჯვება ყოველთვის იწყება იქიდან, სადაც სპორტსმენი საკუთარ ადამიანებს უყურებს.
ეს იყო ისტორია, რომელიც გულებში დარჩება — არა მხოლოდ როგორც სპორტული წარმატება, არამედ როგორც ნამდვილი, ადამიანური ემოციების ერთიანობა, რომელმაც მატჩის შემდეგაც გაგრძელდა და დღემდე ბევრს აღაგზნებს.
