მომღერალმა სალომე ბაკურაძემ სოციალურ ქსელში შესანიშნავი და სრულიად მძაფრი ემოციებით დატვირთული კადრები გააზიარა — მეუღლე, ბიზნესმენი ლაშა ბასლანძე, რომლის მოულოდნელი გარდაცვალება ოქტომბრის ბოლოს ცნობილი გახდა. კადრებში წყვილი ერთდროულად არიან – სიხარულითა და სიყვარულით აღსავსენი. ფოტოების წყალობით მომღერალმა ერთგვარი პირადი ჩანაწერი გახადა საჯარო: „ლაშიკო, ძალიან მენატრები“, — დაწერა მან, და ეს სიტყვები გულწრფელი მონოლოგის მსგავსად ისმის.
როგორც ცნობილია, ლაშა ბასლანძე 27 ოქტემბერს გარდაიცვალა უცნობი მიზეზით, თუმცა ახლობლების თქმით შესაძლოა გულის შეტევამ შეიწირა. გარდაცვალებიდან მალევე სალომემ რამდენიმე ფოტოც გააზიარა, რომელზეც ისინი ერთად არიან — ბედნიერად, სიყვარულში ჩაფლულნი, ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად მოგზაურობაში. ფოტოების გამოქვეყნების პარალელურად ის სოციალური ქსელითაც მიმართავს: „ახლა სად ხარ, ლაშიკო?“ — წერს და წარსულის ერთ ძლიერ მომენტს მიაბრუნებს.
მათი ურთიერთობა 2015 წელს დაიწყო, წყვილმა ქობულეთში დაიწყო ურთიერთობა და იქ იქორწინა. ერთობლივი შვილი — სანტი — წყვილმა მალევე შეიძინა. ლაშა ბასლანძე კი ცნობილია როგორც მუსიკალური პროდიუსერი და ბიზნესმენი — რამდენიმე რესტორანის, მათ შორის „ქვევრის“ და „ქვევრი ბათუმის“ მფლობელი.
ფოტოებსა და კომენტარებში ჩანს, რომ სალომესთვის გარდაცვლილ მეუღლესთან ერთად გადაღებული კადრები პირად ამბას წარმოადგენენ — იმ უზადო იუმორით, მზრუნველობითა და თავისუფლებით გატარებული დღეების პრემიუმ ჩანაწერები, რომელთა პატივსაცემად მომღერალმა ერთგვარი მშვიდი, ამავდროულად ღრმა გლოვა გააჟღեր. ოჯახი, მოგზაურობები, მეგობრები — ყველაფერი თითქოს ერთ დიდ სიყვარულის გამოხატულებას წარმოაგებს.
ამ ფოტოების გამოქვეყნებით სალომე არა მხოლოდ თავისი პირადი ემოციების გაზიარებას ცდილობს, არამედ საზოგადოებასაც სთავაზობს ერთ ინსტრუმენტს — სიყვარული, რომელიც დროსა და სივრცეს სცილდება და გამორჩეულია ნოსტალგიით. „მე და ლაშა … ვიცინოდით, ვმეგობრობდით, ვმოგზაურობდით, ცხოვრებას ერთად ვგრძნობდით“ — წარსულის ასე მონათხრობად გარდასული წყვილის ისტორიას დღეს განსაკუთრებული ღირებულება აქვს.
როგორც ჩანს, სალომესთვის ფოტოების გამოქვეყნებით გადადგმული ნაბიჯი არა მხოლოდ სარკმელია წარსულში, არამედ თანამგზავრია გულწრფელი განცდებისადმი — „ლაშიკო, ძალიან მენატრები“ — ეს არა მხოლოდ სიტყვებია, არამედ წარმოსახვა იმისა, რომ სიყვარული აქტიურია მაშინაც, როცა ფიზიკურად აღარ არის. ფოტოს ზურგით, მეამბოხე პირობების მიუხედავად, დარჩენილია სიყვარული, ადამიანის მიმართ პატივისცემა და მეხსიერება.
ჩვენ კი — როგორც მკითხველები — ვიპყრობთ ამ ისტორიას, ვფიქრობთ საკუთარ verlor-ზე, იმაზე, თუ რა დატოვა ვინმემ ჩვენს ცხოვრებაში და როგორ ვაგრძელებთ მათ ირგვლივ განათებული მისხალით. ამ საქმეში სალომე ბაკურაძე თქვა სიტყვა, რომელიც ბევრისთვის იქნება ემოციური და სახიფათო ერთდროულად — „მენატრები“. და ეს ერთგვარი ხიდია წარსულსა და დღეს შორის.
