რეზიკო არველაძისა და თეა აბაშიძის სიყვარულის ისტორია ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული და ემოციურია ქართულ საჯარო სივრცეში, რომელიც უკვე სამ ათეულ წელზე მეტს ითვლის. მათი ურთიერთობა არ დაწყებულა ერთი ნახვით შეყვარებით, პირიქით, ეს იყო ხანგრძლივი მეგობრობა, სადაც თეა თავიდანვე ვერც კი წარმოიდგენდა რეზიკოს თავის მეუღლედ. საინტერესოა ის ფაქტი, რომ სანამ წყვილის გულებში ნამდვილი გრძნობა გაიღვიძებდა, რეზიკოს თეას ახლო მეგობრები მოსწონდა. თავად თეა იხსენებს, რომ რეზიკოს ჯერ მისი ერთი მეგობარი უყვარდა, შემდეგ კი მეორე, რის გამოც მასთან მხოლოდ მეგობრული კავშირი ჰქონდა და სხვა არაფერზე ფიქრობდა. ეს იყო პერიოდი, როდესაც ისინი დროს ერთად ატარებდნენ საერთო სამეგობრო წრეში, თუმცა დროთა განმავლობაში ბედისწერამ სულ სხვაგვარი გეგმები შეადგინა და მეგობრობა ნელ-ნელა გადაიზარდა დიდ გრძნობაში.
მათი ოჯახის შექმნა და თანაცხოვრება ნამდვილ მაგალითად იქცა ბევრი ადამიანისთვის, რადგან მათ შეძლეს შეენარჩუნებინათ ის სითბო და პატივისცემა, რაც პირველივე დღეებიდან ჰქონდათ. თეა აბაშიძე ხშირად საუბრობს იმ სირთულეებსა და ბედნიერ წუთებზე, რაც ამ 30 წლის განმავლობაში ერთად გაიარეს. მიუხედავად იმისა, რომ რეზიკოს ცხოვრება მუდმივად ფეხბურთსა და საზოგადოებრივ აქტივობებთან იყო დაკავშირებული, თეა ყოველთვის იყო მისი საყრდენი და სიმშვიდის წყარო. მათი ისტორია გვასწავლის, რომ ყველაზე მყარი ოჯახები სწორედ მეგობრობაზე შენდება, სადაც ადამიანები ერთმანეთს ყველა მხრიდან იცნობენ, ვიდრე ცხოვრების მეგზურებად აირჩევენ.
საუბარი იმაზე, თუ როგორ შეიცვალა რეზიკოს დამოკიდებულება და როგორ აღმოაჩინა თეაში თავისი ცხოვრების მთავარი ქალი, ყოველთვის დიდ ინტერესს იწვევს. თავად რეზიკო არველაძე არ მალავს, რომ თეა არის ის ადამიანი, რომელმაც მის ცხოვრებას სხვაგვარი აზრი შესძინა. მიუხედავად იმისა, რომ თავიდანვე მათ შორის არ ყოფილა რომანტიკული ნაპერწკალი, სწორედ იმ წლებმა, როდესაც ისინი უბრალოდ მეგობრები იყვნენ, განაპირობა მათი ურთიერთობის სიღრმე და გამძლეობა. 30 წელი არ არის მცირე დრო და ამ პერიოდში მათ შეძლეს შეექმნათ გარემო, სადაც სიყვარული ყოველდღიურად ახლდება და არ კარგავს თავდაპირველ ძალას.
დღეს რეზიკო და თეა სამაგალითო წყვილად ითვლებიან, რომელთა ირგვლივაც ყოველთვის დადებითი აურაა. მათი შვილები და ოჯახური ტრადიციები კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ ჭეშმარიტი სიყვარული დროს უძლებს. ეს ისტორია არის შეხსენება იმისა, რომ ზოგჯერ ბედნიერება ჩვენს გვერდითაა, სრულიად ახლოს, მეგობრის სახით და მხოლოდ დროა საჭირო იმისთვის, რომ ეს დავინახოთ. მათი 30-წლიანი თანაცხოვრება სავსეა ისეთი დეტალებით, რაც ბევრისთვის შთაგონების წყარო ხდება, თუ როგორ უნდა გაუფრთხილდნენ ურთიერთობებს და როგორ ააშენონ ოჯახი, რომელიც დროსა და გამოწვევებს გაუძლებს.
