ანა სანაია ბავშვობიდანვე გრძნობდა, რომ სცენა მისი სამყარო იყო. ცეკვა, მუსიკა და თეატრი — ეს იყო მისი პირველი ნაბიჯები, მაგრამ თეატრალურ სტუდიაში ჯერ კიდევ პედაგოგმა გოგი თოდაძემ დაამკვიდრა რწმენა, ნიჭი და მოტივაცია, რომ სცენაზე საკუთარი თავი სრულად გამოეხატა.
მიუხედავად იმისა, რომ ჟურნალისტიკა შესაძლოა მისთვის ალტერნატივად ჩანდეს, ანას გული სცენისკენ მიიწევდა. საბოლოოდ, თეატრალურ ინსტიტუტში ჩააბარა და შალვა გაწერელიას ჯგუფის წევრი გახდა. სწორედ იქ აღმოაჩინა, რომ სცენაზე დგომა მისთვის ყველაფერია.

ანა სანაია ფართო საზოგადოებამ სერიალმა „ჩვენი ოფისი“ (2008–2010) გააცნო, რის შემდგომაც მარჯანიშვილის თეატრის დასს შეუერთდა და აქტიურად მონაწილეობს თეატრალურ წარმოდგენებში.
მისი გავლენიანი აზროვნებისა და სიყვარულის წასახედიდან:
„ჩვენი პროფესია მართლა რთულია, მაგრამ თუ გულით გიყვარს, ეს გრძნობა გაძლევს უნარს, ყველაფერი შეძლო, ყველაფერი მოასწრო და მაინც ყველაზე ბედნიერი იყო.“
„სიყვარული უდიდესი ენერგიის წყაროა… სიყვარული ყველაფრის სათავე და მიზეზია.“
ანა არ ერიდება იმაზეც საუბარს, თუ როგორ ვნედრნება და როგორ შეასრულებს საკუთარ თავს:
„ოჯახი მხოლოდ მაშინ უნდა შექმნა, როცა ხვდები, რომ მეორე ადამიანი ნამდვილად გიყვარს… თანამედროვე ქალს შეუძლია დამოუკიდებლადაც კარგად იყოს… ასეთი ქალი არ აირჩევს შეურყვ დასწვრივს, ვინც ოჯახის კი არა საკუთარი თავის მოვლასაც ვერ ახერხებს.“

პირად ცხოვრებაზე იშვიათად საუბრობს: წარსულში მუსიკოს გიგი დედალამაზიშვილზე იყო დანიშნული, თუმცა ქორწინებამდე ცოტა ხნით ადრე ამის ამბავს საზოგადოებამ არ აზიარა; მოგვიანებით, 2013 წელს გოგა გაბედავაზე დაინიშნა.
ამ სიტყვებში დევს ანა სანაიას მთელი არსი — ადამიანი, რომელიც სცენაზეც და ცხოვრებაშიც არ ეშინია საკუთარი თავისადმი სიმართლის დაფიქსირების. სიმართლეა, რომ როცა ადამიანი სიყვარულით არის მოსილი — იყოს ეს სცენაზე, თეატრზე, ურთიერთობებზე თუ საკუთარ თავზე — ეს მისი სხივია, რომელიც სხვებისთვისაც გარდამტეხი ხდება.